Imam Ahmad : 8181
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَطَاعَ الْعَبْدُ رَبَّهُ وَسَيِّدَهُ فَلَهُ أَجْرَانِ قَالَ فَلَمَّا أُعْتِقَ أَبُو رَافِعٍ بَكَى فَقِيلَ لَهُ مَا يُبْكِيكَ قَالَ كَانَ لِي أَجْرَانِ فَذَهَبَ أَحَدُهُمَا
Na faamatala mai ia i matou [‘Affan] na ta‘u mai e [Hammad] ia i matou [Thabit] mai ia [Abu Rufi’] mai ia [Abu Hurairah], o lē na fai mai; Na fetalai mai le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah); ‘Afai e usiusitai se pologa i lona Alii ma usiusitai foi i lona matai, ona maua lea e ia ni taui se lua’. Na fai mai Thabit; Ina ua tatalaina Abu Rufi’ sa tagi o ia, ma sa fesiligia o ia; ‘O le a le mea e te tagi ai?’ na ia tali atu ai; ‘E moni e lua a‘u taui, ae ua leiloa nei le tasi’.