Orang yang bangun dari tempat duduknya lalu kembali, dialah yang paling berhak menempatinya
Imam Ahmad : 8153
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا سُهَيْلُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ أَبِي جَالِسًا وَعِنْدَهُ غُلَامٌ فَقَامَ الْغُلَامُ فَقَعَدْتُ فِي مَقْعَدِ الْغُلَامِ فَقَالَ لِي أَبِي قُمْ عَنْ مَقْعَدِهِ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَنْبَأَنَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا قَامَ أَحَدُكُمْ مِنْ مَجْلِسِهِ فَرَجَعَ إِلَيْهِ فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ غَيْرَ أَنَّ سُهَيْلًا قَالَ لَمَّا أَقَامَنِي تَقَاصَرْتُ فِي نَفْسِي
Ekɛɛ wɔ akɛ [Affan] ekɛɛ wɔ akɛ [Hammad] ekɛɛ wɔ akɛ [Suhail bin Abu Salih] ekɛɛ; ‘Be ko lɛ, miyɛ [mitsɛ] masɛi, beni gbekɛ nuu ko yɔɔ emasɛi lɛ, no sɛɛ lɛ gbekɛ nuu lɛ te shi ni mibote esɛɛ. No hewɔ lɛ, mitsɛ kɛɛ mi akɛ, ‘Te shi kɛjɛ gbekɛ nuu lɛ sɛi lɛ nɔ, lɛɛlɛŋ [Abu Hurairah] eha wɔle akɛ Allah bɔfo (Allaah toiŋjɔlɛ kɛ jɔɔmɔi ahi enɔ) kɛɛ: ‘Mɔ fɛɛ mɔ ni teɔ shi kɛjɛɔ esɛi lɛ nɔ ni no sɛɛ lɛ ebaaku esɛɛ eba ekoŋŋ lɛ, lɛ ji mɔ ni yɔɔ hegbɛ fe fɛɛ akɛ ebaahi nɔ ekoŋŋ’. Shi Suhail kɛɛ; 'Be ni mitsɛ kɛɛ mi akɛ mite shi lɛ, mihe fee mi yaa yɛ mitsui mli'.