Imam Ahmad : 8049

وَبِإِسْنَادِهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ كَانَ رَجُلَانِ مِنْ بَلِيٍّ مِنْ قُضَاعَةَ أَسْلَمَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتُشْهِدَ أَحَدُهُمَا وَأُخِّرَ الْآخَرُ سَنَةً قَالَ طَلْحَةُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ فَأُرِيتُ الْجَنَّةَ فَرَأَيْتُ فِيهَا الْمُؤَخَّرَ مِنْهُمَا أُدْخِلَ قَبْلَ الشَّهِيدِ فَعَجِبْتُ لِذَلِكَ فَأَصْبَحْتُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ ذُكِرَ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَيْسَ قَدْ صَامَ بَعْدَهُ رَمَضَانَ وَصَلَّى سِتَّةَ آلَافِ رَكْعَةٍ أَوْ كَذَا وَكَذَا رَكْعَةً صَلَاةَ السَّنَةِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ هَارُونَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَنَّ رَجُلَيْنِ مِنْ بَلِيٍّ وَهُمْ حَيٌّ مِنْ قُضَاعَةَ فَذَكَرَهُ

तथा च स्वस्य सनादेन, [अबु हुरैरा] इत्यस्मात् सः अवदत्; 'कुधाआह-जनजातेः बलिय-नगरस्य द्वौ पुरुषौ आस्ताम्, ये पैगम्बर-सल्लल्लाहु-अलैहि-वसल्लम-इत्यनेन सह इस्लामधर्मं स्वीकृतवन्तः, तयोः एकः प्रथमं शहीदः अभवत्, अपरः तु जीवितः आसीत्, ततः एकवर्षेण अनन्तरं शहीदः अभवत्। थोल्हाह बिन् उबैदिल्लाहः अवदत्; 'अतः स्वप्ने मम स्वर्गः दर्शितः, प्रथमस्य पूर्वं द्वयोः अन्तिमः स्वर्गे स्थापितः दृष्टः, प्रातःकाले च अहं एतत् अवदम् - अथवा कथितम् - अल्लाहस्य दूतस्य सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमम्। अतः सः अवदत्- 'किं न सत्यं यत् प्रथमस्य मृत्योः अनन्तरं सः रमजानकाले उपवासं कृत्वा षट् सहस्राणि रकाआः, अथवा एकस्मिन् वर्षे एतावन्तः अनेकाः रकाआः प्रार्थनां कृतवान्?' मम [यजीद] - अर्थात् इब्न हारुन् - इति कथितवान्, [थोल्हाह बिन् उबैदिल्लाह] इत्यस्मात् [अबू सलामाह] इत्यस्मात् [मुहम्मद बिन् अम्रु] इत्यस्मै कथितवान् यत् कुदह-ग्रामेषु एकस्मात् बलियतः द्वौ पुरुषौ आस्ताम्, ततः सः उपरि हदीसस्य उल्लेखं कृतवान्।