Imam Ahmad : 7966
حَدَّثَنَا الْأَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ عَنْ هِشَامٍ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ نَحَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَزُورًا فَانْتَهَبَهَا النَّاسُ فَنَادَى مُنَادِيهِ إِنَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يَنْهَيَانِكُمْ عَنْ النُّهْبَةِ فَجَاءَ النَّاسُ بِمَا أَخَذُوا فَقَسَمَهُ بَيْنَهُمْ
A erenikich pwe [Al Aswad bin Amir] a apasa; a fen erenikich [Apu Bakr] seni [Hisham] seni [Al Hasan] seni [Apu Hurairah], a apasa; Ewe chon kuno seni Allah (kinamwe me feiochun Allah epwe nom won) fan eu a nielo emon man mi asor me mwirin ekkewe aramas ra angei, ina minne, ekkewe chon kokko ngeni ra puchor; ‘Enlet, Allah me Noun we chon kuno ra pineikemi seni ami oupwe sola’. Iwe, aramas ra feito fän ewe futuk ra angei, mürin ewe chon künö seni Allah a aineti ngeniir’.