Imam Ahmad : 7948
حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أَعْطَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا مِنْ تَمْرٍ فَجَعَلْتُهُ فِي مِكْتَلٍ لَنَا فَعَلَّقْنَاهُ فِي سَقْفِ الْبَيْتِ فَلَمْ نَزَلْ نَأْكُلُ مِنْهُ حَتَّى كَانَ آخِرُهُ أَصَابَهُ أَهْلُ الشَّامِ حَيْثُ أَغَارُوا عَلَى الْمَدِينَةِ
A fen erenikem [Apu Amir] a erenikem [Isma’il] -weween Ibn Muslim- seni [Apu Al Mutawakkil] seni [Apu Hurairah], a apasa; Iwe, üa ngeniei ekoch föün date, mürin üa isenalong lon eu sepi o riri ngeni ewe lenien ässäw, iwe, aia mongo fansoun meinisin, pwal mwo nge tori ewe amuchunon me leir a küna ren ekewe aramasen Siria lupwen ra maun ngeni Medina.