Imam Bukhari : 5779

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سَهْلٍ قَالَكُنَّا نَفْرَحُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ قُلْتُ وَلِمَ قَالَ كَانَتْ لَنَا عَجُوزٌ تُرْسِلُ إِلَى بُضَاعَةَ قَالَ ابْنُ مَسْلَمَةَ نَخْلٍ بِالْمَدِينَةِ فَتَأْخُذُ مِنْ أُصُولِ السِّلْقِ فَتَطْرَحُهُ فِي قِدْرٍ وَتُكَرْكِرُ حَبَّاتٍ مِنْ شَعِيرٍ فَإِذَا صَلَّيْنَا الْجُمُعَةَ انْصَرَفْنَا وَنُسَلِّمُ عَلَيْهَا فَتُقَدِّمُهُ إِلَيْنَا فَنَفْرَحُ مِنْ أَجْلِهِ وَمَا كُنَّا نَقِيلُ وَلَا نَتَغَدَّى إِلَّا بَعْدَ الْجُمُعَةِ

আমাক কৈছে [আব্দুল্লাহ বিন মছলামে] আমাক [ইবনে আবু হাজিম] [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] [ছাহল]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; '-অতীতত- শুকুৰবাৰ আহি পোৱাৰ লগে লগে আমি সুখী অনুভৱ কৰিছিলো, মই -আবু হাজম- সুধিলোঁ; 'কিয়?' সাহলে উত্তৰ দিলে; 'আমাৰ এগৰাকী বুঢ়ী আইতা আছে।' সাধাৰণতে তেওঁ বুদলাআত যায় -ইবনু মছলামাহে ক’লে; অৰ্থাৎ মদিনাত খেজুৰৰ বাগিচা এখন - তাৰ পিছত তেওঁ মিঠা আলু লৈ নিজৰ পাত্ৰত ভৰাই ঘেঁহুৰ দানাবোৰ গুড়ি কৰিলে। শুকুৰবাৰৰ নামাজৰ পিছত আমি তেওঁক লগ কৰিবলৈ গৈছিলো, আমি তেওঁক সম্ভাষণ জনাইছিলো, তাৰ পিছত আইতাই আমাক পৰিবেশন কৰিছিল। সেয়েহে শুকুৰবাৰ আমাৰ বাবে অতি উত্তেজনাপূৰ্ণ দিন। আমি কেতিয়াও দুপৰীয়াৰ আহাৰ বা কাইলুলা নাখাওঁ - দ্লুহুৰৰ আগতে টোপনি লোৱা -, শুকুৰবাৰৰ পিছত বাদে।