Revert to Islam, click here
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)



Imam Ahmad : 7749

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي سُفْيَانَ الثَّقَفِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيَّةً عَيْنًا وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَاصِمَ بْنَ ثَابِتٍ وَهُوَ جَدُّ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ فَانْطَلَقُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ بَيْنَ عُسْفَانَ وَمَكَّةَ نُزُولًا ذُكِرُوا لِحَيٍّ مِنْ هُذَيْلٍ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو لِحْيَانَ فَتَبِعُوهُمْ بِقَرِيبٍ مِنْ مِائَةِ رَجُلٍ رَامٍ فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ حَتَّى نَزَلُوا مَنْزِلًا نَزَلُوهُ فَوَجَدُوا فِيهِ نَوَى تَمْرٍ تَزَوَّدُوهُ مِنْ تَمْرِ الْمَدِينَةِ فَقَالُوا هَذَا مِنْ تَمْرِ يَثْرِبَ فَاتَّبَعُوا آثَارَهُمْ حَتَّى لَحِقُوهُمْ فَلَمَّا أَحَسَّهُمْ عَاصِمُ بْنُ ثَابِتٍ وَأَصْحَابُهُ لَجَئُوا إِلَى فَدْفَدٍ وَقَدْ جَاءَ الْقَوْمُ فَأَحَاطُوا بِهِمْ وَقَالُوا لَكُمْ الْعَهْدُ وَالْمِيثَاقُ إِنْ نَزَلْتُمْ إِلَيْنَا أَنْ لَا نَقْتُلَ مِنْكُمْ أَحَدًا فَقَالَ عَاصِمُ بْنُ ثَابِتٍ أَمَّا أَنَا فَلَا أَنْزِلُ فِي ذِمَّةِ كَافِرٍ اللَّهُمَّ أَخْبِرْ عَنَّا رَسُولَكَ قَالَ فَقَاتَلُوهُمْ فَرَمَوْهُمْ فَقَتَلُوا عَاصِمًا فِي سَبْعَةِ نَفَرٍ وَبَقِيَ خُبَيْبُ بْنُ عَدِيٍّ وَزَيْدُ بْنُ الدَّثِنَةِ وَرَجُلٌ آخَرُ فَأَعْطَوْهُمْ الْعَهْدَ وَالْمِيثَاقَ إِنْ نَزَلُوا إِلَيْهِمْ فَلَمَّا اسْتَمْكَنُوا مِنْهُمْ حَلُّوا أَوْتَارَ قِسِيِّهِمْ فَرَبَطُوهُمْ بِهَا فَقَالَ الرَّجُلُ الثَّالِثُ الَّذِي مَعَهُمَا هَذَا أَوَّلُ الْغَدْرِ فَأَبَى أَنْ يَصْحَبَهُمْ فَجَرُّوهُ فَأَبَى أَنْ يَتْبَعَهُمْ فَضَرَبُوا عُنُقَهُ فَانْطَلَقُوا بِخُبَيْبِ بْنِ عَدِيٍّ وَزَيْدِ بْنِ الدَّثِنَةِ حَتَّى بَاعُوهُمَا بِمَكَّةَ فَاشْتَرَى خُبَيْبًا بَنُو الْحَارِثِ بْنِ عَامِرِ بْنِ نَوْفَلٍ وَكَانَ قَدْ قَتَلَ الْحَارِثَ يَوْمُ بَدْرٍ فَمَكَثَ عِنْدَهُمْ أَسِيرًا حَتَّى إِذَا أَجْمَعُوا قَتْلَهُ اسْتَعَارَ مُوسَى مِنْ إِحْدَى بَنَاتِ الْحَارِثِ لِيَسْتَحِدَّ بِهَا فَأَعَارَتْهُ قَالَتْ فَغَفَلْتُ عَنْ صَبِيٍّ لِي فَدَرَجَ إِلَيْهِ حَتَّى أَتَاهُ قَالَتْ فَأَخَذَهُ فَوَضَعَهُ عَلَى فَخِذِهِ فَلَمَّا رَأَيْتُهُ فَزِعْتُ فَزَعًا عَرَفَهُ وَالْمُوسَى فِي يَدِهِ فَقَالَ أَتَخْشَيْنَ أَنْ أَقْتُلَهُ مَا كُنْتُ لِأَفْعَلَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ قَالَ وَكَانَتْ تَقُولُ مَا رَأَيْتُ أَسِيرًا خَيْرًا مِنْ خُبَيْبٍ قَدْ رَأَيْتُهُ يَأْكُلُ مِنْ قِطْفِ عِنَبٍ وَمَا بِمَكَّةَ يَوْمَئِذٍ ثَمَرَةٌ وَإِنَّهُ لَمُوثَقٌ فِي الْحَدِيدِ وَمَا كَانَ إِلَّا رِزْقًا رَزَقَهُ اللَّهُ إِيَّاهُ قَالَ ثُمَّ خَرَجُوا بِهِ مِنْ الْحَرَمِ لِيَقْتُلُوهُ فَقَالَ دَعُونِي أُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ فَقَالَ لَوْلَا أَنْ تَرَوْا مَا بِي جَزَعًا مِنْ الْمَوْتِ لَزِدْتُ قَالَ وَكَانَ أَوَّلَ مَنْ سَنَّ الرَّكْعَتَيْنِ عِنْدَ الْقَتْلِ هُوَ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ أَحْصِهِمْ عَدَدًا مَا أُبَالِي حِينَ أُقْتَلُ مُسْلِمًا عَلَى أَيِّ شِقٍّ كَانَ لِلَّهِ مَصْرَعِي وَذَلِكَ فِي ذَاتِ الْإِلَهِ وَإِنْ يَشَأْ يُبَارِكْ عَلَى أَوْصَالِ شِلْوٍ مُمَزَّعِ ثُمَّ قَامَ إِلَيْهِ عُقْبَةُ بْنُ الْحَارِثِ فَقَتَلَهُ وَبَعَثَتْ قُرَيْشٌ إِلَى عَاصِمٍ لِيُؤْتَوْا بِشَيْءٍ مِنْ جَسَدِهِ يَعْرِفُونَهُ وَكَانَ قَتَلَ عَظِيمًا مِنْ عُظَمَائِهِمْ يَوْمَ بَدْرٍ فَبَعَثَ اللَّهُ عَلَيْهِ مِثْلَ الظُّلَّةِ مِنْ الدَّبْرِ فَحَمَتْهُ مِنْ رُسُلِهِمْ فَلَمْ يَقْدِرُوا عَلَى شَيْءٍ مِنْهُ

Na faamatala mai e [Abdur-Razzaq] ia i matou [Ma'mar] mai ia [Az-Zuhri] mai ia [Amr ibn Abi Sufyan at-Thaqafi] mai ia [Abu Hurairah], na ia fai mai; Na auina atu e le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) se vaega o tagata su'esu'e na taitaia e Ashim ibn Thabit, o le tamamatua o Ashim ibn Umar. Ona latou o ese lea ma ina ua latou taunuu i se auala i le va o 'Usfan ma Makkah na latou taofi ai, ona lipotia lea o lo latou i ai i se nuu o le ituaiga o Hudhayl, o e masani ona ta'ua o le Banu Lihyan. O lea na mulimuli atu ai ia i latou tagata o lena nuu, e tusa ma le selau tagata fanafana, na latou mulimuli i tulagavae o soa, seia oo ina latou taunuu i se nofoaga e taofi ai le au soa a le Perofeta, ona latou maua lea o fatu o tamati Medina na aumaia e soa a le Perofeta e fai ma meaai, na latou fai mai; 'O tamati Medina ia'. Ona latou mulimuli atu lea i le au soa seia oo ina latou maua i latou, ona oo lea ina ua lagona e Asim bin Thabit ma ana soa le i ai o na tagata, ona latou sulufai loa lea i tua o Fadfad, ua oo mai tagata ma siomia loa i latou, ma latou fai atu; ‘O ifo ia, ma ia outou faia se feagaiga ma se maliliega ina ia matou le fasiotia se tasi o outou,’ ona fai atu lea o Asim bin Thabit le taitai o le au faomea; ‘Ia outou o atu i le Atua, ou te le fia i lalo o le puipuiga a e le talitonu, Ia e ta’u atu i lau Perofeta o Shallallahu Alaihi Wasallam e uiga ia i matou,’ o le tala lea a Abu Hurairah; ‘Ona faatotō ifo lea e le ‘au aū ia i latou seia oo ina latou fasiotia Asim faatasi ai ma isi tagata e toaono na fasiotia, ma e toatolu tagata na totoe, o i latou ia; Khubaib Al Ansari ma Zaid bin Ad-Datsinah ma se isi tagata. Ona latou faia lea o se feagaiga ma se maliliega ma i latou pe afai latou te lotomalie e o ifo ma tuuina atu. Ma ina ua uma ona ave faapagota e le ‘au ni avefeau e toatolu a le Perofeta, ona latou fa’amama lea o manoa o a latou aū e fusifusia ai o latou fusipa’u i lena maea, ona fai atu lea o le tamaloa lona tolu; ‘O le faalataina muamua lenei, e ala i le Atua ou te lē avea ma ou uo,’ ona latou tosoina lea o ia ae sa faaauau pea ona tau, mulimuli ane na latou fasiotia o ia ma latou o ese ma Khubaib ma Zaid bin Datsinah seia oo ina latou faatauina atu o ia i Meka, ona faatauina lea e Bani Harith bin Amir bin Naufal ia Khubaib - o Khubaib o lē na fasiotia Al Harith i le taua i Badr - o lea na avea ai Khubaib ma a latou pagota seia oo ina latou malilie e fasioti ia te ia, ona nonō lea e Khubaib se sele mai se tasi o afafine o Al Harith e sele ai lona lauulu i le vaega o le tino, ona ia nonō atu lea ia Khubaib. Fai mai le fafine; ‘Ae sa ou faatamala i la’u tama tama, na sau le tama ia te ia, ona ia ave lea o ia ma faanofo i ona vae, ona ou vaai atu lea ia te ia sa ou matuā fefe lava i se fefe na te malamalama i ai, a o i ai pea le sele i lona lima. Fai mai Khubaib; ‘Ua e fefe ea ne’i ou fasiotia o ia? , Afai e finagalo i ai le Atua ou te lē faia lena mea’. Fai mai Abu Hurairah; Fai mai le fafine; ‘E ala i le Atua, ou te le’i va’ai lava i se pagota e lelei e pei o Khubaib. Ua ou va’ai ia te ia o ‘ai se vine i lona lima a’o noatia o ia i u’amea, e ui lava e leai ni vine i Meka. E leai se isi mea na o le sauniuniga na tu’uina atu e le Atua ia Khubaib.’ Fai mai Abu Hurairah: ‘Ona latou ave lea o Khubaib i fafo o le Haram e fasioti ia te ia. Ona fai mai lea o Khubaib: ‘Tu’u mai ia te a’u le avanoa e tatalo ai i rak’ah e lua,’ ona tatalo lea o Khubaib i rak’ah e lua ma fa’apea atu: ‘Ana ou le fefe ne’i e manatu ua ou fefe i le oti, semanū ua ou fa’ateleina a’u rak’ah.’ Fai mai Abu Hurairah: ‘Ma o ia o le tagata muamua na tatalo i rak’ah e lua a’o le’i feagai ma le oti, ona ia fai atu lea: ‘Le Atua e, faitau lo latou aofa’i, fa’aumatia lo latou malosi ma aua ne’i tu’ua se tasi o i latou. Ou te le popole pe a ou fasiotia o se Musalimi, i so’o se vaega o le lalolagi o lo’u oti e mo Allah lava, o lea o lo’u oti e mo Allah pe afai e finagalo o Ia e fa’amanuia so’oga uma o le tino.’ Ona tulaʻi lea o 'Uqbah bin Al Harith ma fasioti ia te ia. Ona auina atu lea e le Quraysh se avefeʻau ia Ashim e aumai nisi o lona tino e fai ma faʻamaoniga, auā na ia fasiotia le toʻatele o latou aliʻi i le taua a Badr, o lea na auina mai ai e le Atua se ituaiga o efuefu na afifi ai la latou avefeʻau ina ia latou le manuia ai i le aveina o se vaega o lona tino.