Imam Ahmad : 7695
حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ النَّضْرِ يَعْنِي ابْنَ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُرْسِلَ عَلَى أَيُّوبَ جَرَادٌ مِنْ ذَهَبٍ فَجَعَلَ يَلْتَقِطُ فَقَالَ أَلَمْ أُغْنِكَ يَا أَيُّوبُ قَالَ يَا رَبِّ وَمَنْ يَشْبَعُ مِنْ رَحْمَتِكَ أَوْ قَالَ مِنْ فَضْلِكَ
Ekɛɛ wɔ akɛ [Abu Dawud] ekɛɛ wɔ [Hammam] kɛjɛ [Qotadah] kɛjɛ [An Nadlr] - ni ji Ibn Anas bin Malik kɛjɛ [Basyir bin Nahik] kɛjɛ [Abu Hurairah] kɛjɛ [Abu Hurairah] kɛjɛ Gbalɔ lɛ ŋɔɔ, ekɛɛ: ‘Atsu kɛtee Ayub mafoi kɛ Sa. no sɛɛ lɛ, Allah kɛɛ; ‘Ao Hiob, ani mifeee bo niiatsɛ? ’ Hiob ha hetoo akɛ; ‘O Rabb, ni Omɔbɔnalɛ lɛ etsui enyɔ emli lɛ, -loo Ekɛɛ; ‘ni tsui enyɔ emli yɛ Ojurɔfeemɔ lɛ mli’.