Imam Ahmad : 7634

حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَبَّاسٍ الْجُشَمِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ سُورَةً مِنْ الْقُرْآنِ ثَلَاثُونَ آيَةً شَفَعَتْ لِرَجُلٍ حَتَّى غُفِرَ لَهُ وَهِيَ تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ

اسان کي [محمد] - يعني ابن جعفر - ٻڌايو آهي؛ اسان کي [صيوبة] [قطاده] کان [عباس الجيمي] کان [ابو هريره] رسول الله ﷺ کان ٻڌايو آهي ته پاڻ فرمايو: 'يقيناً قرآن جو هڪ اکر آهي جنهن ۾ ٽيهه آيتون آهن، هو ڪنهن جي شفاعت ڪندو آهي جيستائين ان کي معاف نه ڪيو وڃي، اهو اکر آهي: تبارڪ اللدزي بيضي الملڪو'.