Nabi tetap menyampaikan dakwah dan bersabar atas penolakan kasar Abdullah bin Ubay di majelis yang berisi muslim, musyrik, dan Yahudi
Imam Bukhari : 5739
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ ح حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ أَنَّ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَخْبَرَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكِبَ عَلَى حِمَارٍ عَلَيْهِ قَطِيفَةٌ فَدَكِيَّةٌ وَأُسَامَةُ وَرَاءَهُ يَعُودُ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ فِي بَنِي حَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ قَبْلَ وَقْعَةِ بَدْرٍ فَسَارَا حَتَّى مَرَّا بِمَجْلِسٍ فِيهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ يُسْلِمَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ فَإِذَا فِي الْمَجْلِسِ أَخْلَاطٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُشْرِكِينَ عَبَدَةِ الْأَوْثَانِ وَالْيَهُودِ وَفِي الْمُسْلِمِينَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ فَلَمَّا غَشِيَتْ الْمَجْلِسَ عَجَاجَةُ الدَّابَّةِ خَمَّرَ ابْنُ أُبَيٍّ أَنْفَهُ بِرِدَائِهِ وَقَالَ لَا تُغَبِّرُوا عَلَيْنَا فَسَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ ثُمَّ وَقَفَ فَنَزَلَ فَدَعَاهُمْ إِلَى اللَّهِ وَقَرَأَ عَلَيْهِمْ الْقُرْآنَ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ أَيُّهَا الْمَرْءُ لَا أَحْسَنَ مِمَّا تَقُولُ إِنْ كَانَ حَقًّا فَلَا تُؤْذِنَا بِهِ فِي مَجَالِسِنَا فَمَنْ جَاءَكَ فَاقْصُصْ عَلَيْهِ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاغْشَنَا فِي مَجَالِسِنَا فَإِنَّا نُحِبُّ ذَلِكَ فَاسْتَبَّ الْمُسْلِمُونَ وَالْمُشْرِكُونَ وَالْيَهُودُ حَتَّى كَادُوا يَتَثَاوَرُونَ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَفِّضُهُمْ حَتَّى سَكَتُوا ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَابَّتَهُ فَسَارَ حَتَّى دَخَلَ عَلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْ سَعْدُ أَلَمْ تَسْمَعْ مَا قَالَ أَبُو حُبَابٍ يُرِيدُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَيٍّ قَالَ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ أَيْ رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ اعْفُ عَنْهُ وَاصْفَحْ فَوَالَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ لَقَدْ جَاءَ اللَّهُ بِالْحَقِّ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ وَلَقَدْ اصْطَلَحَ أَهْلُ هَذِهِ الْبَحْرَةِ عَلَى أَنْ يُتَوِّجُوهُ وَيُعَصِّبُوهُ بِالْعِصَابَةِ فَلَمَّا رَدَّ اللَّهُ ذَلِكَ بِالْحَقِّ الَّذِي أَعْطَاكَ شَرِقَ بِذَلِكَ فَذَلِكَ فَعَلَ بِهِ مَا رَأَيْتَ فَعَفَا عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ يَعْفُونَ عَنْ الْمُشْرِكِينَ وَأَهْلِ الْكِتَابِ كَمَا أَمَرَهُمْ اللَّهُ وَيَصْبِرُونَ عَلَى الْأَذَى قَالَ اللَّهُ تَعَالَى{ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنْ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ }الْآيَةَ وَقَالَ{ وَدَّ كَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ }فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَأَوَّلُ فِي الْعَفْوِ عَنْهُمْ مَا أَمَرَهُ اللَّهُ بِهِ حَتَّى أَذِنَ لَهُ فِيهِمْ فَلَمَّا غَزَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَدْرًا فَقَتَلَ اللَّهُ بِهَا مَنْ قَتَلَ مِنْ صَنَادِيدِ الْكُفَّارِ وَسَادَةِ قُرَيْشٍ فَقَفَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ مَنْصُورِينَ غَانِمِينَ مَعَهُمْ أُسَارَى مِنْ صَنَادِيدِ الْكُفَّارِ وَسَادَةِ قُرَيْشٍ قَالَ ابْنُ أُبَيٍّ ابْنُ سَلُولَ وَمَنْ مَعَهُ مِنْ الْمُشْرِكِينَ عَبَدَةِ الْأَوْثَانِ هَذَا أَمْرٌ قَدْ تَوَجَّهَ فَبَايِعُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْإِسْلَامِ فَأَسْلَمُوا
Adroddwyd wrthym fod [Abu Al Yaman] wedi adrodd wrthym [Syu'aib] o [Az Zuhri]. A chafodd ei adrodd o ffynhonnell arall, adroddodd [Isma'il] wrthym ei fod wedi dweud; Adroddodd [fy mrawd] wrthyf o [Sulaiman] o [Muhammad ibn Abu 'Atiq] o [Ibn Shihab] o ['Urwah ibn Az Zubair] fod [Usamah ibn Zaid] wedi adrodd radillallahu 'anhuma iddo fod Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allah arno) wedi marchogaeth asyn, wedi'i gyfarparu â chyfrwy wedi'i wneud o frethyn Fadak, tra bod Usamah y tu ôl iddo. Aeth i ymweld â Sa'd ibn 'Ubadah yn Bani Al Harith ibn Al Khazraj; digwyddodd y digwyddiad hwn cyn Brwydr Badr. Yna aeth nes iddo basio heibio i gynulliad, lle'r oedd 'Abdullah ibn 'Ubay ibn Salul yn bresennol. Digwyddodd hyn cyn i 'Abdullah ibn 'Ubay gofleidio Islam. Yn y majlis hefyd, ymgasglodd pobl o blith Mwslimiaid, Mushriks, addolwyr eilunod, ac Iddewon. Ymhlith y Mwslimiaid mae 'Abdullah bin Rawahah. Pan oedd y cynulliad wedi'i orchuddio â llwch a achoswyd gan anifeiliaid marchogaeth, gorchuddiodd 'Abdullah bin 'Ubay ei drwyn ar unwaith a dweud; 'Hei, peidiwch â'n gorchuddio â llwch'. Cyfarchodd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam hwy, yna stopiodd, daeth i lawr a'u gwahodd i Allah - i gofleidio Islam - a darllen y Qur'an iddynt. Wrth glywed hyn, dywedodd 'Abdullah bin 'Ubay; 'Hei..! Onid oes unrhyw beth gwell na'r hyn a ddywedaist ti! os yw hynny'n wir, peidiwch â thorri ar draws ein cyfarfod. Dewch yn ôl! A darllenwch i bobl sy'n dod atoch chi! ' Wrth glywed bod 'Abdullah bin Rawahah wedi dweud; 'O Negesydd Allah! dywedwch wrthym yn y cyfarfod hwn, oherwydd rydyn ni'n hoffi hynny'. Felly sarhaodd y Mwslimiaid, yr anghredinwyr, a'r Iddewon ei gilydd nes iddynt bron ymladd. Ni pheidiodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam â'u tawelu nes iddynt i gyd dawelu eto. Ar ôl hynny, aeth Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam yn ôl ar ei asyn a pharhau â'i daith nes iddo gyrraedd preswylfa Sa'ad bin 'Ubadah. Yna dywedodd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam wrth Sa'ad: 'O Sa'd, oni chlywaist ti beth ddywedodd Abu Hubab? ' - yr hyn a olygai oedd 'Abdullah bin 'Ubay- 'Mae wedi dweud hyn a'r llall'. Wrth glywed bod Sa'ad bin 'Ubadah wedi dweud; Er mwyn fy nhad, maddau iddo, O Negesydd Allah, a bydd drugarog wrtho. Trwy'r Un a ddatgelodd y llyfr i chi, mae Allah wedi dod gyda'r gwirionedd a ddatgelwyd i chi. -Yn flaenorol- Cytunodd trigolion y llyn hwn - trigolion Medina - ed - i'w ethol a'i benodi, ond oherwydd bod y gwirionedd a roddwyd i chi wedi dod i'r amlwg, gan ei atal - Abdullah bin Ubay - rhag gwasanaethu fel arweinydd, dyna a wnaeth fel y gallwch weld'. Yn olaf, maddeuodd Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam iddo, felly maddeuodd Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam a'i gymdeithion i'r anghredinwyr a Phobl y Llyfr fel y gorchmynnwyd gan Allah, ac roeddent yn amyneddgar gyda'u aflonyddwch. Dywed Allah Ta'ala: -...byddwch yn clywed yn wirioneddol gan y rhai a roddwyd y Llyfr iddynt...- QS Ali Imran; 186. a gair Allah -...Mae'r rhan fwyaf o bobl y Llyfr yn dymuno y gallent eich dychwelyd...- QS Al Baqarah; 109. A dehonglodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam yr adnod uchod fel egwyddor o roi maddeuant iddynt cyn belled â bod Allah yn ei orchymyn i wneud hynny nes i Allah roi caniatâd i ymladd yn eu herbyn. Felly pan ymladdodd Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam yn eu herbyn ym Mrwydr Badr a dinistriodd Allah bobl flaenllaw Quraish, yna dychwelodd Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam a'i gymdeithion gyda buddugoliaeth, trysor y Ghanimah a charcharorion urddasolion y Qurasy, Abdullah bin Ubay bin Salul a'r anghredinwyr o blith yr addolwyr eilunod oedd gydag ef, a ddywedasant; 'Mae'r peth hwn - Islam - wedi ymddangos'. Yna fe wnaethant addo teyrngarwch i Islam i'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam, ac yn y diwedd fe wnaethant droi at Islam.