Budak yang memenuhi hak allah dan hak tuannya mendapatkan dua pahala
Imam Ahmad : 7119
حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا الْعَبْدُ أَدَّى حَقَّ اللَّهِ وَحَقَّ مَوَالِيهِ كَانَ لَهُ أَجْرَانِ قَالَ فَحَدَّثْتُهُمَا كَعْبًا قَالَ كَعْبٌ لَيْسَ عَلَيْهِ حِسَابٌ وَلَا عَلَى مُؤْمِنٍ مُزْهِدٍ
Na faamatala mai e [Abu Muawiyah] ia i matou [Al Amash] mai ia [Abu Salih] mai ia [Abu Hurairah], na ia fai mai; Na fetalai mai le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah); 'Afai e faataunuu e se pologa aia tatau a Allah ma aia tatau a ona matai, o le a ia maua ni taui se lua'. Na fai mai Abu Hurairah; ona ou taʻuina atu lea ia Kaʻab, ma fai mai Kaʻab; 'E leai se faamasinoga mo ia, po o se tagata faatuatua mativa'.