Kisah Amir bin Al-Akwa' pada Perang Khaibar: Kebolehan syair rajaz dalam safar, larangan daging keledai jinak, dan penegasan ganjaran pahala ganda bagi pejuang yang gugur terkena senjatanya sendiri

Imam Bukhari : 5682

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ قَالَخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى خَيْبَرَ فَسِرْنَا لَيْلًا فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ لِعَامِرِ بْنِ الْأَكْوَعِ أَلَا تُسْمِعُنَا مِنْ هُنَيْهَاتِكَ قَالَ وَكَانَ عَامِرٌ رَجُلًا شَاعِرًا فَنَزَلَ يَحْدُو بِالْقَوْمِ يَقُولُ اللَّهُمَّ لَوْلَا أَنْتَ مَا اهْتَدَيْنَاوَلَا تَصَدَّقْنَا وَلَا صَلَّيْنَافَاغْفِرْ فِدَاءٌ لَكَ مَا اقْتَفَيْنَاوَثَبِّتْ الْأَقْدَامَ إِنْ لَاقَيْنَاوَأَلْقِيَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَاإِنَّا إِذَا صِيحَ بِنَا أَتَيْنَاوَبِالصِّيَاحِ عَوَّلُوا عَلَيْنَافَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ هَذَا السَّائِقُ قَالُوا عَامِرُ بْنُ الْأَكْوَعِ فَقَالَ يَرْحَمُهُ اللَّهُ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ وَجَبَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ لَوْلَا أَمْتَعْتَنَا بِهِ قَالَ فَأَتَيْنَا خَيْبَرَ فَحَاصَرْنَاهُمْ حَتَّى أَصَابَتْنَا مَخْمَصَةٌ شَدِيدَةٌ ثُمَّ إِنَّ اللَّهَ فَتَحَهَا عَلَيْهِمْ فَلَمَّا أَمْسَى النَّاسُ الْيَوْمَ الَّذِي فُتِحَتْ عَلَيْهِمْ أَوْقَدُوا نِيرَانًا كَثِيرَةً فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا هَذِهِ النِّيرَانُ عَلَى أَيِّ شَيْءٍ تُوقِدُونَ قَالُوا عَلَى لَحْمٍ قَالَ عَلَى أَيِّ لَحْمٍ قَالُوا عَلَى لَحْمِ حُمُرٍ إِنْسِيَّةٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْرِقُوهَا وَاكْسِرُوهَا فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوْ نُهَرِيقُهَا وَنَغْسِلُهَا قَالَ أَوْ ذَاكَ فَلَمَّا تَصَافَّ الْقَوْمُ كَانَ سَيْفُ عَامِرٍ فِيهِ قِصَرٌ فَتَنَاوَلَ بِهِ يَهُودِيًّا لِيَضْرِبَهُ وَيَرْجِعُ ذُبَابُ سَيْفِهِ فَأَصَابَ رُكْبَةَ عَامِرٍ فَمَاتَ مِنْهُ فَلَمَّا قَفَلُوا قَالَ سَلَمَةُ رَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَاحِبًا فَقَالَ لِي مَا لَكَ فَقُلْتُ فِدًى لَكَ أَبِي وَأُمِّي زَعَمُوا أَنَّ عَامِرًا حَبِطَ عَمَلُهُ قَالَ مَنْ قَالَهُ قُلْتُ قَالَهُ فُلَانٌ وَفُلَانٌ وَفُلَانٌ وَأُسَيْدُ بْنُ الْحُضَيْرِ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَذَبَ مَنْ قَالَهُ إِنَّ لَهُ لَأَجْرَيْنِ وَجَمَعَ بَيْنَ إِصْبَعَيْهِ إِنَّهُ لَجَاهِدٌ مُجَاهِدٌ قَلَّ عَرَبِيٌّ نَشَأَ بِهَا مِثْلَهُ

Һөйләне беҙгә [Ҡотәйба бин Сәғит] беҙгә [Хәтим бин Исмәғил] [Йәзид бин Әбү Ғөбәйд] [Сәләмә бин Әл-Әкүә] нән [Салама бин Әл-Әкүә] әйтте; «Бер ваҡыт мин Аллаһ Рәсүле менән Хәйбәр яғына сыҡтым, шуға күрә беҙ төндә сәйәхәт итә инек, бер ырыуҙан ғәскәр ағзаһы Әмир бин Әл Әкүәгә әйтте; — Шиғырҙарығыҙҙы беҙгә бирмәҫһегеҙме? Сәләмә әйтте; Әмир, ысынлап та, шағир ине, шунан дөйәне ҡыуып төштө лә әйтте; — Йә Аллаһ, Һин тура юл күрһәтеүең булмаһа, беҙ тура юлды алмаҫ инек, саҙаҡа бирмәҫ инек, намаҙ уҡымаҫ инек. Шуға күрә беҙҙе ғәфү ит, беҙҙең хаталарыбыҙ өсөн Һинең йолом булараҡ. Ә дошман менән осрашһаҡ, позициябыҙҙы нығытырға. Күңелдәребеҙгә тыныслыҡ һал, ҡысҡырһаҡ килербеҙ. Ә ҡысҡырып, улар беҙгә илар'. Шуға күрә Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм: «Шиғыр йырлап дөйәләрҙе ҡыуып йөрөгән кеше кем ул?» тип яуап бирҙеләр; 'Әмир бин Әл Аква''. Ул: «Аллаһ уға рәхмәтле булһын», — тигән. Шул саҡ отряд ағзаһы һораны; — Дөрөҫмө, Рәсүллаһ?, һин уға беҙҙе ҡунаҡ итеп тор, тиһәң, яҡшы булыр ине. Сәләмә әйтте; — Ул ваҡытта беҙ Хәйбәргә килеп еткәнбеҙҙер, шунан халыҡты уратып алдыҡ, ашҡаҙандарыбыҙ бик аслыҡ тойҙо, шунан һуң Аллаһ Тәғәлә улар өҫтөнән ерҙе — мосолмандарҙы яуланы — тип өмөтләнәм. Хәйбәрҙе яулап алған көндө кис башланғас, улар ут яға башлай, шуға күрә Аллаһ Илсеһе (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм): «Ул ялҡын нимә? Ә утты нимә өсөн тоҡандырғандар?» тип яуап бирҙеләр; 'Ит бешерергә'. Ул: «Ниндәй ит?» тип яуап бирҙеләр; — Ишәк итен өйрәтергә. Шулай итеп, пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм: «Уны түгеп, өҙөгөҙ», — тигән. Шул саҡ бер кеше әйтте; «Эй, Аллаһ илсеһе, йәки уны түгеп, һуңынан йыу». Ул яуап бирҙе: «йәки шундай нәмә». Ике ғәскәр ҡапма-ҡаршы торғас, Әмирҙең ҡыҫҡа ҡылысы ғына булыуы асыҡлана. Ҡылыс менән йәһүд кешеһенең быҙауына сәнсә, әммә уның ҡыҙғанысҡа ҡаршы, ҡылыстың осо Әмирҙең тубығына бәрелгәнсе шыуыуын дауам итә, ә Әмир уның арҡаһында йығыла. Өйҙәренә ҡайтҡас, Сәләмә әйтте; — Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм мине ҡайғылы итеп күрҙе, шунан миңә: «Һиңә нимә булды?» Мин яуап бирҙем; — Атайым менән әсәйем һинең йоломға әйләнде, кешеләр «Әмирҙең сауабы юйылды» тип уйлай. Ул һораны; — Кем әйтте? Мин яуап бирҙем; 'Шулай һәм шулай, шулай һәм шулай, шулай һәм шулай һәм Усәйет бин Худлаир Әл Ансари'. Шулай итеп, Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм әйткән: «Уны әйткән кешенең ялғаны, ысынында, ул икеләтә сауап ала – ике бармағын бергә ҡушҡанда – ул ысын көрәшсе, ә уның кеүек һуғышҡа ғәрәптәр бик аҙ бара».