Imam Ahmad : 6722

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَاصِمٍ أَخْبَرَنَا دُوَيْدٌ الْخُرَاسَانِيُّ وَالزُّبَيْرُ بْنُ عَدِيٍّ قَاعِدٌ مَعَهُ قَالَ أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَسْمَعُ مِنْكَ أَحَادِيثَ لَا نَحْفَظُهَا أَفَلَا نَكْتُبُهَا قَالَ بَلَى فَاكْتُبُوهَا

Ti tene na e [Ali bin ‘Ashim] a tene na e [Duwaid Al Khurasani], na Az Zubair bin ‘Adi aduti na lo, lo tene; a fa na e [‘Amru bin Syu’aib] na mbage ti [babâ ti lo] na mbage ti [babâ ti lo ti koli], lo tene; Mbi tene; ‘O Watokua ti Allah, biani e mä na yanga ti mo ambeni hadith, na e lingbi pëpe ti bata ni na li, a yeke nzoni tongana e sû ni na mbeti?’ ‘Pardon, na pekoni sû mbeti’. Lo kiri tënë.