इमाम बुखारी : 5675

حَدَّثَنَا عَيَّاشُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا سَعِيدٌ الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاأَنَّ أَبَا بَكْرٍ تَضَيَّفَ رَهْطًا فَقَالَ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ دُونَكَ أَضْيَافَكَ فَإِنِّي مُنْطَلِقٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَافْرُغْ مِنْ قِرَاهُمْ قَبْلَ أَنْ أَجِيءَ فَانْطَلَقَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَأَتَاهُمْ بِمَا عِنْدَهُ فَقَالَ اطْعَمُوا فَقَالُوا أَيْنَ رَبُّ مَنْزِلِنَا قَالَ اطْعَمُوا قَالُوا مَا نَحْنُ بِآكِلِينَ حَتَّى يَجِيءَ رَبُّ مَنْزِلِنَا قَالَ اقْبَلُوا عَنَّا قِرَاكُمْ فَإِنَّهُ إِنْ جَاءَ وَلَمْ تَطْعَمُوا لَنَلْقَيَنَّ مِنْهُ فَأَبَوْا فَعَرَفْتُ أَنَّهُ يَجِدُ عَلَيَّ فَلَمَّا جَاءَ تَنَحَّيْتُ عَنْهُ فَقَالَ مَا صَنَعْتُمْ فَأَخْبَرُوهُ فَقَالَ يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ فَسَكَتُّ ثُمَّ قَالَ يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ فَسَكَتُّ فَقَالَ يَا غُنْثَرُ أَقْسَمْتُ عَلَيْكَ إِنْ كُنْتَ تَسْمَعُ صَوْتِي لَمَّا جِئْتَ فَخَرَجْتُ فَقُلْتُ سَلْ أَضْيَافَكَ فَقَالُوا صَدَقَ أَتَانَا بِهِ قَالَ فَإِنَّمَا انْتَظَرْتُمُونِي وَاللَّهِ لَا أَطْعَمُهُ اللَّيْلَةَ فَقَالَ الْآخَرُونَ وَاللَّهِ لَا نَطْعَمُهُ حَتَّى تَطْعَمَهُ قَالَ لَمْ أَرَ فِي الشَّرِّ كَاللَّيْلَةِ وَيْلَكُمْ مَا أَنْتُمْ لِمَ لَا تَقْبَلُونَ عَنَّا قِرَاكُمْ هَاتِ طَعَامَكَ فَجَاءَهُ فَوَضَعَ يَدَهُ فَقَالَ بِاسْمِ اللَّهِ الْأُولَى لِلشَّيْطَانِ فَأَكَلَ وَأَكَلُوا

आम्हाला [अय्यासी बिन अल-वलीद] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अब्दुल-अ'ला] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [सईद अल-जुरायरी] यांच्याकडून, त्यांनी [अबू उथमान] यांच्याकडून, त्यांनी [अब्दुर्रहमान बिन अबू बक्र] यांच्याकडून (अल्लाह त्यांच्या दोघांवरही खुशाल होवो) सांगितले की अबू बक्र यांच्याकडे काही पाहुणे आले, तेव्हा त्यांनी अब्दुर्रहमानला म्हटले: "तुमचे पाहुणे चांगल्या प्रकारे सत्कार करा, कारण मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना भेटायला जातोय; मी परत येईपर्यंत त्यांची चांगली सेवा करा." मग अब्दुर्रहमान गेला आणि त्याच्याकडे जे काही होते ते पाहुण्यांना दिले, नंतर त्याने म्हटले; "कृपया जेवा." पण त्यांनी विचारले; "यजमान कुठे आहे?" अब्दुर्रहमान म्हणाला; "जेवा." त्यांनी आग्रह धरला, "जोपर्यंत यजमान येत नाही तोपर्यंत आम्ही जेवणार नाही." अब्दुर्रहमान म्हणाला, "हा जेवण स्वीकार करा, कारण तो येईपर्यंत तुम्ही जेवले नाहीत तर तो ते फेकून देईल." पण त्यांनी तरीही ते नाकारले, त्यामुळे मला ठाऊक होते की अबू बक्र मला ओरडतील. जेव्हा ते आले, तेव्हा मी लगेचच त्यांना टाळले. अबू बक्र म्हणाले, "तुम्ही हे खाल्ले का?" त्यांनी त्यांना सांगितले (की त्यांनी त्याला हातही लावला नाही), आणि अबू बक्रने ओरडून विचारले, "अब्दुर्रहमान?" मी गप्प राहिलो, मग त्यांनी पुन्हा विचारले; 'अब्दुर्रहमान?' मी गप्प राहिलो, मग त्याने पुन्हा विचारले; 'अरे गुंटसार (अब्दुर्रहमानचे टोपणनाव), मी तुला शपथ देतो, जर तुला माझा आवाज ऐकू येत असेल तर.' मी आत येऊन बाहेर गेलो आणि लगेच म्हणालो; 'तुमच्या पाहुण्यांना विचारा.' त्यांनी उत्तर दिले; "तो बरोबर आहे, त्याने ते आम्हाला दिले आहे." अबू बक्र म्हणाले; "तुम्ही माझी वाट पाहत आहात का? अल्लाहची शपथ, मी आज रात्री जेवण करणार नाही." इतरांनीही म्हणालं; "अल्लाहची शपथ, तुम्ही आधी जेवले नाही तोपर्यंत आम्ही जेवणार नाही." अबू बक्र म्हणाले; "आज रात्री घडलेल्या गोष्टीइतकी वाईट गोष्ट मी कधीच पाहिली नाही. अरे, तुम्ही आमचं अन्न का स्वीकारत नाही?" त्याने सांगितले, 'मला तुमचे अन्न द्या,' आणि त्याला अन्न देण्यात आले. त्याने ते हातात घेतले आणि म्हणाला, 'अल्लाहच्या नावाने, पहिली वाटी शैतानासाठी.' मग अबू बक्रने ते खाल्ले, आणि इतरांनीही खाल्ले."