Munculnya Dajjal

इमाम अहमद : 6586

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ أَخْبَرَنَا أَبُو حَيَّانَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ قَالَ جَلَسَ ثَلَاثَةُ نَفَرٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ إِلَى مَرْوَانَ بِالْمَدِينَةِ فَسَمِعُوهُ وَهُوَ يُحَدِّثُ فِي الْآيَاتِ أَنَّ أَوَّلَهَا خُرُوجُ الدَّجَّالِ قَالَ فَانْصَرَفَ النَّفَرُ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو فَحَدَّثُوهُ بِالَّذِي سَمِعُوهُ مِنْ مَرْوَانَ فِي الْآيَاتِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لَمْ يَقُلْ مَرْوَانُ شَيْئًا قَدْ حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مِثْلِ ذَلِكَ حَدِيثًا لَمْ أَنْسَهُ بَعْدُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ أَوَّلَ الْآيَاتِ خُرُوجًا طُلُوعَ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا وَخُرُوجُ الدَّابَّةِ ضُحًى فَأَيَّتُهُمَا كَانَتْ قَبْلَ صَاحِبَتِهَا فَالْأُخْرَى عَلَى أَثَرِهَا ثُمَّ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ وَكَانَ يَقْرَأُ الْكُتُبَ وَأَظُنُّ أُولَاهَا خُرُوجًا طُلُوعَ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا وَذَلِكَ أَنَّهَا كُلَّمَا غَرَبَتْ أَتَتْ تَحْتَ الْعَرْشِ فَسَجَدَتْ وَاسْتَأْذَنَتْ فِي الرُّجُوعِ فَأُذِنَ لَهَا فِي الرُّجُوعِ حَتَّى إِذَا بَدَا لِلَّهِ أَنْ تَطْلُعَ مِنْ مَغْرِبِهَا فَعَلَتْ كَمَا كَانَتْ تَفْعَلُ أَتَتْ تَحْتَ الْعَرْشِ فَسَجَدَتْ فَاسْتَأْذَنَتْ فِي الرُّجُوعِ فَلَمْ يُرَدَّ عَلَيْهَا شَيْءٌ ثُمَّ تَسْتَأْذِنُ فِي الرُّجُوعِ فَلَا يُرَدُّ عَلَيْهَا شَيْءٌ ثُمَّ تَسْتَأْذِنُ فَلَا يُرَدُّ عَلَيْهَا شَيْءٌ حَتَّى إِذَا ذَهَبَ مِنْ اللَّيْلِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَذْهَبَ وَعَرَفَتْ أَنَّهُ إِنْ أُذِنَ لَهَا فِي الرُّجُوعِ لَمْ تُدْرِكْ الْمَشْرِقَ قَالَتْ رَبِّ مَا أَبْعَدَ الْمَشْرِقَ مَنْ لِي بِالنَّاسِ حَتَّى إِذَا صَارَ الْأُفُقُ كَأَنَّهُ طَوْقٌ اسْتَأْذَنَتْ فِي الرُّجُوعِ فَيُقَالُ لَهَا مِنْ مَكَانِكِ فَاطْلُعِي فَطَلَعَتْ عَلَى النَّاسِ مِنْ مَغْرِبِهَا ثُمَّ تَلَا عَبْدُ اللَّهِ هَذِهِ الْآيَةَ { يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لَا يَنْفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا }

आम्हाला [इस्माईल बिन इब्राहिम] – म्हणजेच इब्न उलाय्याह – यांनी सांगितले की: आम्हाला [अबू हय्यान] यांनी [अबू जुर'आह बिन 'अमर बिन जारिर] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: मदीना शहरात मरवान यांच्यासमोर मुसलमानांपैकी तीन पुरुष एका जमावात बसले होते; त्या तिघांनीही त्याला (कयामतच्या) चिन्हांबद्दल बोलताना ऐकले की प्रथम दिसणारे चिन्ह दज्जालचे प्रकट होणे असेल. त्याने सांगितले: "मग ते अब्दुल्ला बिन 'अमर यांच्याकडे गेले आणि त्यांनी मर्वानकडून ऐकलेल्या त्या प्रलयाच्या चिन्हांबद्दल त्यांना सांगितले. मग [अब्दुल्ला] म्हणाले: 'खरोखर, मर्वानने प्रलयाच्या चिन्हांबद्दल पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून मी ज्या हदीसची याद ठेवली आहे, ती काहीच नाही. ही अशी हदीस आहे जी मी कधीच विसरलो नाही जेव्हापासून मी ती याद ठेवली आहे. मी अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना म्हणताना ऐकले: 'खरोखरच, पहिले लक्षण म्हणजे सूर्य पश्चिमेकडून उगवणे, आणि दज्जाल मध्य सकाळी प्रकट होईल; या दोघांपैकी जो पहिला दिसेल, दुसराही लवकरच त्यानंतर नक्कीच येईल.' मग अब्दुल्ला म्हणाले—आणि त्या वेळी ते एक पुस्तक वाचत होते—'माझ्या मते, प्रथम दिसणारी गोष्ट पश्चिमेकडून सूर्य उगवणे असेल, कारण जेव्हा जेव्हा तो अस्त होतो, तेव्हा तो सिंहासनाखाली येतो, नंतर साष्टांग नमस्कार करतो आणि परत येण्याची परवानगी मागतो, आणि त्याला परत येण्याची परवानगी दिली जाते. म्हणून जर अल्लाहला वाटले की त्याच्या अस्त होण्याच्या दिशेने उगवण्याची वेळ आली आहे, तर तो जसे पूर्वी करत आला आहे तसे करेल.' ते सिंहासनाखाली येते, नंतर प्रणाम करते आणि परत येण्याची परवानगी मागतं, पण त्याला काही उत्तर मिळत नाही. मग ते पुन्हा परत येण्याची परवानगी मागतं, पण उत्तर मिळत नाही. मग ते पुन्हा परवानगी मागतं आणि उत्तर मिळत नाही. मग जेव्हा रात्र संपते—आणि अल्लाहच्या इच्छेनुसार रात्र संपते—आणि ते जाणवते की जरी अल्लाहने त्याला परत येण्याची परवानगी दिली तरीही त्याला उत्तर मिळणार नाही. त्याने म्हटले: 'अरे प्रभू, …' आणि त्याला सांगण्यात आले: 'जिथे तू आहेस तिथून सूर्य उगवू दे.' मग लोकांसाठी सूर्य पश्चिमेकडून उगवला. नंतर अब्दुल्लाने हा आयत वाचला: 'ज्या दिवशी तुझ्या प्रभूची निशानी येईल, त्या दिवशी एखाद्या माणसाला त्याचा काय फायदा होणार नाही, जर त्याने आधी विश्वास ठेवला नसेल आणि तो विश्वास ठेवताना चांगले कर्म केले नसेल.'