Imam Ahmad : 6569
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا خَالِدٌ يَعْنِي الْوَاسِطِيَّ الطَّحَّانَ حَدَّثَنَا أَبُو سِنَانٍ ضِرَارُ بْنُ مُرَّةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي الْهُذَيْلِ عَنْ شَيْخٍ مِنْ النَّخَعِ قَالَ دَخَلْتُ مَسْجِدَ إِيلِيَاءَ فَصَلَّيْتُ إِلَى سَارِيَةٍ رَكْعَتَيْنِ فَجَاءَ رَجُلٌ فَصَلَّى قَرِيبًا مِنِّي فَمَالَ إِلَيْهِ النَّاسُ فَإِذَا هُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ فَجَاءَهُ رَسُولُ يَزِيدَ بْنِ مُعَاوِيَةَ أَنْ أَجِبْ قَالَ هَذَا يَنْهَانِي أَنْ أُحَدِّثَكُمْ كَمَا كَانَ أَبُوهُ يَنْهَانِي وَإِنِّي سَمِعْتُ نَبِيَّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَعُوذُ بِكَ مِنْ نَفْسٍ لَا تَشْبَعُ وَمِنْ قَلْبٍ لَا يَخْشَعُ وَمِنْ دُعَاءٍ لَا يُسْمَعُ وَمِنْ عِلْمٍ لَا يَنْفَعُ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَؤُلَاءِ الْأَرْبَعِ
Ua faamatala mai ia i matou [‘Affan] ua faamatala mai ia i matou [khalid] -o Al Wasithi Ath Thohan- fai mai; ua faamatala mai ia i matou [Abu Sinan Dlirar bin Murroh] mai ia [Abdullah bin Abi Al Hudzail] mai se [Shaykh] mai le itumalo o An Nakho`, na ia fai mai ai; Na ou ulufale atu i le faletapuai o Iliya, ona ou tatalo lea i rak'ah e lua e faasaga i se poutū, ona sau lea o se tamaloa ma tatalo i tafatafa o aʻu. E toatele tagata na lolofi atu ia te ia, ma na iloa ai o le tagata lea o [Abdullah bin Amru bin Al 'Ash]. Ona sau lea o le avefeau a Yazid bin Muawiyah ia te ia e faataunuu lana valaau. Ona ia fai mai lea; 'O le tagata lea na taofia aʻu ina ia mafai ona ou talanoa atu ia te oe, e pei ona taofia foi aʻu e lona tama muamua. Ma e moni lava ua ou faalogo i lau Perofeta o fai mai; 'Le Atua e, ou te sulufai atu ia te Oe mai se agaga e le lagona le faamalieina, mai se loto e le mafai ona fefe, mai tatalo e le faalogoina ma mai le malamalama e le aoga'. Ou te sulufai atu mai na mea e fa'.