इमाम अहमद : 6569

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا خَالِدٌ يَعْنِي الْوَاسِطِيَّ الطَّحَّانَ حَدَّثَنَا أَبُو سِنَانٍ ضِرَارُ بْنُ مُرَّةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي الْهُذَيْلِ عَنْ شَيْخٍ مِنْ النَّخَعِ قَالَ دَخَلْتُ مَسْجِدَ إِيلِيَاءَ فَصَلَّيْتُ إِلَى سَارِيَةٍ رَكْعَتَيْنِ فَجَاءَ رَجُلٌ فَصَلَّى قَرِيبًا مِنِّي فَمَالَ إِلَيْهِ النَّاسُ فَإِذَا هُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ فَجَاءَهُ رَسُولُ يَزِيدَ بْنِ مُعَاوِيَةَ أَنْ أَجِبْ قَالَ هَذَا يَنْهَانِي أَنْ أُحَدِّثَكُمْ كَمَا كَانَ أَبُوهُ يَنْهَانِي وَإِنِّي سَمِعْتُ نَبِيَّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَعُوذُ بِكَ مِنْ نَفْسٍ لَا تَشْبَعُ وَمِنْ قَلْبٍ لَا يَخْشَعُ وَمِنْ دُعَاءٍ لَا يُسْمَعُ وَمِنْ عِلْمٍ لَا يَنْفَعُ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَؤُلَاءِ الْأَرْبَعِ

आम्हाला [अफ्फान] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [खालिद] – म्हणजे अल-वसीथी अथ-थोहान – यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: आम्हाला [अबू सिनान द्लिराऱ् बिन मुर्राह] यांनी [अब्दुल्ला बिन अबी अल हुजाइल] यांच्याकडून, त्यांच्याकडून अना-नख़ओ प्रदेशातील एका [शेख] यांनी सांगितले की: मी इलियाच्या मशिदीत प्रवेश केला आणि एका खांबाकडे दोन रकात नमाज अदा केली, मग एक माणूस आला आणि माझ्याजवळ नमाज अदा करू लागला. त्याच्या भोवती अनेक लोक जमले, आणि तेव्हा कळले की तो माणूस [अब्दुल्ला बिन 'अमर बिन अल-आस] होता. नंतर यजीद बिन मुआवियाचा एक दूत त्याला बोलावण्यासाठी आला. मग त्याने म्हटले: "हाच तो माणूस ज्याने मला तुमच्याशी बोलण्यापासून रोखले, जसे एकदा त्याच्या वडिलांनी मला रोखले होते. आणि खरोखरच, मी तुमच्या पैगंबर (स.) यांना असे म्हणताना ऐकले आहे: 'अरे अल्लाह, मी तुझ्याकडे अशा आत्म्यापासून, ज्याला कधीच समाधान होत नाही, अशा हृदयापासून ज्याला भितीची जाणीव नाही, अशा दुआपासून जी ऐकली जात नाही, आणि अशा ज्ञानापासून ज्याचा काहीच फायदा होत नाही, त्यापासून शरण मागतो.' मी या चार गोष्टींपासून शरण मागतो."