Larangan berselisih tentang Al-Qur’an
Imam Ahmad : 6510
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ قَالَ كَتَبَ إِلَيَّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَبَاحٍ يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ هَجَّرْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا فَإِنَّا لَجُلُوسٌ إِذْ اخْتَلَفَ رَجُلَانِ فِي آيَةٍ فَارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا فَقَالَ إِنَّمَا هَلَكَتْ الْأُمَمُ قَبْلَكُمْ بِاخْتِلَافِهِمْ فِي الْكِتَابِ
Na taʻu mai e [Abdurrahman bin Mahdi] ia i matou [Hammad bin Zaid] mai ia [Abi 'Imran Al Jauni] o lē na fai mai; Na tusi mai [Abdullah bin Rabbah] ia te aʻu, na ia taʻu mai ia [Abdullah bin Amru] na ia fai mai; i se tasi aso vevela na ou savali atu ai i le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah), a o ma nonofo ai sa i ai ni soa se toalua o loo finau e uiga i fuaiupu a Allah, sa matua leotele lava o la leo. Ona ia fai mai lea; 'E moni, o atunuu na muamua atu ia te outou sa malaia ona sa latou finau e uiga i mea o loo i totonu o le Tusi'.