Imam Ahmad : 6434
حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ مَسْعَدَةَ عَنِ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْبَائِعُ وَالْمُبْتَاعُ بِالْخِيَارِ حَتَّى يَتَفَرَّقَا إِلَّا أَنْ يَكُونَ سَفْقَةَ خِيَارٍ وَلَا يَحِلُّ لَهُ أَنْ يُفَارِقَهُ خَشْيَةَ أَنْ يَسْتَقِيلَهُ
A fen erenikem [Hammad bin Mas’adah] seni [Ibn ‘Ajlan] seni [‘Amru bin Syu’aib] seni [seman we] seni [seman we chinnap], a apasa; pwe ewe Soufos sallallaahu ‘alaihi wa Salam a apasa: ‘Ewe chon amömö me ewe chon amömö ra wor ar pwüüng le filatä tori ar repwe mufesen ika pwe ese wor eü tipeeüfengen pwe epwe äeä ewe fansoun uttut, iwe, ese mumuta an epwe mufesen ren pokiten an niuokkus pwe epwe tongeni ataielo’.