Imam Ahmad : 6422
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ قَالَ عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَيُّمَا امْرَأَةٍ نَكَحَتْ عَلَى صَدَاقٍ أَوْ حِبَاءٍ أَوْ عِدَةٍ قَبْلَ عِصْمَةِ النِّكَاحِ فَهُوَ لَهَا وَمَا كَانَ بَعْدَ عِصْمَةِ النِّكَاحِ فَهُوَ لِمَنْ أُعْطِيَهُ وَأَحَقُّ مَا يُكْرَمُ عَلَيْهِ الرَّجُلُ ابْنَتُهُ أَوْ أُخْتُهُ
A fen erenikem [Apturrazaq] a fen erenikem [Ibn Juraij], a apasa; [‘Amru bin Syu’aib] seni [seman we] seni [Abdullah bin ‘Amru], pwe ewe Soufos a apasa: ‘Emon fefin mi pupulu ren eu liffang, hiba’ -liffang-, are pwon pwe epwe ngeni och mettoch me ei a fis mwen ewe pwonen pupulu an we a wewe ngeni pwe meinisin. Ren ekkewe liffang mi kawor mwirin ewe kametipen pupulu, weween pwe ir meinisin noun ewe emon ra kawor ngeni. Iwe emon mwan - emon sam - a wor an pwuungun angei niffang seni noun kewe nengin me noun kewe fefin’.