Imam Ahmad : 6417

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّ الْعَاصَ بْنَ وَائِلٍ نَذَرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ أَنْ يَنْحَرَ مِائَةَ بَدَنَةٍ وَأَنَّ هِشَامَ بْنَ الْعَاصِي نَحَرَ حِصَّتَهُ خَمْسِينَ بَدَنَةً وَأَنَّ عَمْرًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ أَمَّا أَبُوكَ فَلَوْ كَانَ أَقَرَّ بِالتَّوْحِيدِ فَصُمْتَ وَتَصَدَّقْتَ عَنْهُ نَفَعَهُ ذَلِكَ

Ti tene na e [Husyaim] ti tene na e [Hajjaj] ti tene na e [‘Amru bin Syu’aib] ti [babâ ti lo] ti [babâ ti lo], lo tene; Na ngoi ti Jahiliyah Al ‘Ash bin Wa’il amû zendo ti fâ achameau ngbangbo oko, na Hisyam bin Al ‘Ash afâ mbage ti lo ti achameau bale-oku, na biani ‘Amru ahunda tënë na Prophète sallallaahu ‘alaihi wa Salam na ndo ti tënë so, na pekoni lo tene: ti mû jeûne na ti mû ye ti mungo maboko na lo, a yeke ga biani na ye ti nzoni na lo’.