Imam Ahmad : 6417
حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّ الْعَاصَ بْنَ وَائِلٍ نَذَرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ أَنْ يَنْحَرَ مِائَةَ بَدَنَةٍ وَأَنَّ هِشَامَ بْنَ الْعَاصِي نَحَرَ حِصَّتَهُ خَمْسِينَ بَدَنَةً وَأَنَّ عَمْرًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ أَمَّا أَبُوكَ فَلَوْ كَانَ أَقَرَّ بِالتَّوْحِيدِ فَصُمْتَ وَتَصَدَّقْتَ عَنْهُ نَفَعَهُ ذَلِكَ
A erenikem [Husyaim] a erenikem [Hajjaj] a erenikem [‘Amru bin Syu’aib] seni [seman we] seni [seman we chinnap], a apasa; pwe lon ewe fansoun Jahiliyah Al ‘Ash bin Wa’il a pwonei pwe epwe nielo eu ngerou kamel, me Hisyam bin Al ‘Ash a nielo an kinikinin lime kamel, iwe, enlet, ‘Amru a eisini ewe Soufos usun ei mettoch, iwe, a apasa: echikipin me awora alillis fan itan, epwe wesewesen efeiochu i’.