Barangsiapa meminum khamer, maka tidak akan diterima shalatnya selama empat puluh hari
Imam Ahmad : 6355
حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدٍ أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنِي رَبِيعَةُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الدَّيْلَمِيِّ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَهُوَ فِي حَائِطٍ لَهُ بِالطَّائِفِ يُقَالُ لَهُ الْوَهْطُ وَهُوَ مُخَاصِرٌ فَتًى مِنْ قُرَيْشٍ يُزَنُّ بِشُرْبِ الْخَمْرِ فَقُلْتُ بَلَغَنِي عَنْكَ حَدِيثٌ أَنَّ مَنْ شَرِبَ شَرْبَةَ خَمْرٍ لَمْ يَقْبَلْ اللَّهُ لَهُ تَوْبَةً أَرْبَعِينَ صَبَاحًا وَأَنَّ الشَّقِيَّ مَنْ شَقِيَ فِي بَطْنِ أُمِّهِ وَأَنَّهُ مَنْ أَتَى بَيْتَ الْمَقْدِسِ لَا يَنْهَزُهُ إِلَّا الصَّلَاةُ فِيهِ خَرَجَ مِنْ خَطِيئَتِهِ مِثْلَ يَوْمِ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ فَلَمَّا سَمِعَ الْفَتَى ذِكْرَ الْخَمْرِ اجْتَذَبَ يَدَهُ مِنْ يَدِهِ ثُمَّ انْطَلَقَ ثُمَّ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو إِنِّي لَا أُحِلُّ لِأَحَدٍ أَنْ يَقُولَ عَلَيَّ مَا لَمْ أَقُلْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ شَرِبَ مِنْ الْخَمْرِ شَرْبَةً لَمْ تُقْبَلْ لَهُ صَلَاةٌ أَرْبَعِينَ صَبَاحًا فَإِنْ تَابَ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَإِنْ عَادَ لَمْ تُقْبَلْ لَهُ صَلَاةٌ أَرْبَعِينَ صَبَاحًا فَإِنْ تَابَ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَإِنْ عَادَ قَالَ فَلَا أَدْرِي فِي الثَّالِثَةِ أَوْ فِي الرَّابِعَةِ فَإِنْ عَادَ كَانَ حَقًّا عَلَى اللَّهِ أَنْ يَسْقِيَهُ مِنْ رَدْغَةِ الْخَبَالِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Ekɛɛ wɔ akɛ [Mu’awiyah bin Amru] ekɛɛ wɔ [Ibrahim bin Muhammad Abu Ishaq Al Fazari] ekɛɛ wɔ akɛ [Al Auza’i] ekɛɛ mi [Rabi’ah bin Yazid] kɛjɛ [Abdullah bin Ad-Dailamiy] ŋɔɔ, ekɛɛ; Mikɛ Abdullah bin ‘Amru kpe beni eyɔɔ ebɔɔ lɛ mli yɛ Tho’if maŋ lɛ mli, ni bei pii lɛ atsɛɔ lɛ ‘al wahthu’ - shikpɔŋ ni yɔɔ shishigbɛ -, akɛ he nɛɛ woɔ Quraysh oblahii kɛ oblayei amli ejaakɛ amɛtɔ dãa yɛ khamer ni amɛnuɔ lɛ hewɔ. Mikɛɛ; Sane ko eba miŋɔɔ kɛjɛ nyɛŋɔɔ, akɛ mɔ fɛɛ mɔ ni nuɔ khamr ŋmɔtɔ kome lɛ, Allah ekpɛlɛŋ etsuitsakemɔ lɛ nɔ gbii nyɔŋmai ejwɛ. Ni mɔ ni yɔɔ awerɛho ji mɔ ko ni ato amanehulu lɛ he gbɛjianɔ kɛjɛ be mli ni eyɔɔ enyɛ musuŋ lɛ. No sɛɛ lɛ, mɔ ni baa Baitul Maqdis koni ebasɔle yɛ jɛmɛ kɛkɛ lɛ, abaake lɛ etɔmɔi fɛɛ tamɔ beni afɔ lɛ kɛjɛ enyɛ musu mli lɛ. No hewɔ lɛ, beni enu oblanyo ko ni miiwie khamer ni anuɔ lɛ he lɛ, ejie enine ni eshi. No hewɔ lɛ [Abdullah bin ‘Amru] kɛɛ: Anɔkwale miŋmɛŋ gbɛ ni mɔ ko awie nɔ ko yɛ migbɛi mli ni mikɛɛɛ. Mi nu akɛ Allah bɔfo lɛ sallallaahu 'alaihi wa Salam kɛɛ: 'Mɔ fɛɛ mɔ ni nuɔ khamr kome lɛ, no lɛ Allah ekpɛlɛŋ esɔlemɔ lɛ nɔ gbii nyɔŋmai ejwɛ, kɛji etsake etsui lɛ, no lɛ Allah baakpɛlɛ nɔ. Kɛji etĩ mli ekoŋŋ lɛ no lɛ Allah ekpɛlɛŋ esɔlemɔ lɛ nɔ gbii nyɔŋmai ejwɛ, kɛji etsake etsui lɛ no lɛ Allah baakpɛlɛ nɔ. Kɛji efee ekoŋŋ lɛ, no lɛ mikaiii nɔ ni toigbalamɔ ni akɛbaaha lɛ baafee shii etɛ kɛ shii ejwɛ lɛ. No hewɔ lɛ, kɛji etee nɔ efee ekoŋŋ lɛ, eji Allah hegbɛ akɛ eha lɛ ŋmɔtɔ - nu ni mli ewo muji - hɛlbii lɛ yɛ Kojomɔ Gbi lɛ nɔ’.