Imam Ahmad : 6306

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ أَخْبَرَنَا أَبُو قَبِيلٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَعَاذَ مِنْ سَبْعِ مَوْتَاتٍ مَوْتِ الْفَجْأَةِ وَمِنْ لَدْغِ الْحَيَّةِ وَمِنْ السَّبُعِ وَمِنْ الْحَرَقِ وَمِنْ الْغَرَقِ وَمِنْ أَنْ يَخِرَّ عَلَى شَيْءٍ أَوْ يَخِرَّ عَلَيْهِ شَيْءٌ وَمِنْ الْقَتْلِ عِنْدَ فِرَارِ الزَّحْفِ

Na taʻu mai e Hasan bin Musa ia i matou, na taʻu mai e Ibn Lahiʻah ia i matou, na taʻu mai e Abu Qabil ia i matou, na taʻu mai e Malik bin Abdullah ia i matou, na taʻu mai e Abdullah bin Amr bin Al-ʻAsh ia i matou, o le Avefeʻau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faʻamanuiaga a Allah) na sailia le sulufaʻiga ia Allah mai oti e fitu: oti faʻafuaseʻi, oti ona o le u e gata, oti ona o le u e se manu feʻai, oti ona o le mu, oti ona o le malemo, oti a o ifo i se mea poʻo se mea e ifo i ai, ma le oti a o sola ese mai le malae taua.