Imam Ahmad : 6231

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنِ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى عَلَى بَعْضِ أَصْحَابِهِ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَأَلْقَاهُ وَاتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ فَقَالَ هَذَا شَرٌّ هَذَا حِلْيَةُ أَهْلِ النَّارِ فَأَلْقَاهُ فَاتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ فَسَكَتَ عَنْهُ

يحييٰ اسان کي ابن عجلان کان، عمرو بن شعيب کان، سندس پيءُ ۽ ڏاڏي کان روايت ڪئي آهي ته نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم پنهنجن ڪجهه اصحابن کي سون جي انگوٺيون پائي ڏٺو، تنهن ڪري پاڻ انهن کان منهن موڙيائون، انهن کي اڇلائي ڇڏيائون، ۽ هڪ لوهه جي انگوٺي ڪڍيائون ۽ فرمايو ته، 'هي بڇڙو آهي؛ هي جهنم وارن جو سينگار آهي.' پوءِ ان ان کي اڇلائي ڇڏيو ۽ هڪ سڪي جي انگوٺي ڪڍيائون.