Imam Ahmad : 6213

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي السَّفَرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ قَالَ مَرَّ بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ نُصْلِحُ خُصًّا لَنَا فَقَالَ مَا هَذَا قُلْنَا خُصًّا لَنَا وَهَى فَنَحْنُ نُصْلِحُهُ قَالَ فَقَالَ أَمَا إِنَّ الْأَمْرَ أَعْجَلُ مِنْ ذَلِكَ

Na taʻu mai e [Abu Muawiyah] ia i matou [Al Amash] mai ia [Abu Safar] mai ia [Abdullah bin Amru bin Ash], na ia fai mai; Na ui ane le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ia i matou ma o le taimi lena sa matou toe faaleleia ai lo matou fale na faia i laupapa ma ofe na pa'ū, ona ia fesili mai lea; 'O le a lenei mea?' Na matou tali atu; 'Ua pa'ū lo matou fale o lea e tatau ai ona matou toe faaleleia.' Na ia fai mai; ona fai mai lea o le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah); 'A o le mataupu lena, e vave atu nai lo lenei mea na tupu'.