Barangsiapa yang berpaling dari sunnahku maka bukan dari golonganku

Imam Ahmad : 6188

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ حُصَيْنِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَمُغِيرَةَ الضَّبِّيِّ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ زَوَّجَنِي أَبِي امْرَأَةً مِنْ قُرَيْشٍ فَلَمَّا دَخَلَتْ عَلَيَّ جَعَلْتُ لَا أَنْحَاشُ لَهَا مِمَّا بِي مِنْ الْقُوَّةِ عَلَى الْعِبَادَةِ مِنْ الصَّوْمِ وَالصَّلَاةِ فَجَاءَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ إِلَى كَنَّتِهِ حَتَّى دَخَلَ عَلَيْهَا فَقَالَ لَهَا كَيْفَ وَجَدْتِ بَعْلَكِ قَالَتْ خَيْرَ الرِّجَالِ أَوْ كَخَيْرِ الْبُعُولَةِ مِنْ رَجُلٍ لَمْ يُفَتِّشْ لَنَا كَنَفًا وَلَمْ يَعْرِفْ لَنَا فِرَاشًا فَأَقْبَلَ عَلَيَّ فَعَذَمَنِي وَعَضَّنِي بِلِسَانِهِ فَقَالَ أَنْكَحْتُكَ امْرَأَةً مِنْ قُرَيْشٍ ذَاتَ حَسَبٍ فَعَضَلْتَهَا وَفَعَلْتَ وَفَعَلْتَ ثُمَّ انْطَلَقَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشَكَانِي فَأَرْسَلَ إِلَيَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَيْتُهُ فَقَالَ لِي أَتَصُومُ النَّهَارَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ وَتَقُومُ اللَّيْلَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ لَكِنِّي أَصُومُ وَأُفْطِرُ وَأُصَلِّي وَأَنَامُ وَأَمَسُّ النِّسَاءَ فَمَنْ رَغِبَ عَنْ سُنَّتِي فَلَيْسَ مِنِّي قَالَ اقْرَإِ الْقُرْآنَ فِي كُلِّ شَهْرٍ قُلْتُ إِنِّي أَجِدُنِي أَقْوَى مِنْ ذَلِكَ قَالَ فَاقْرَأْهُ فِي كُلِّ عَشَرَةِ أَيَّامٍ قُلْتُ إِنِّي أَجِدُنِي أَقْوَى مِنْ ذَلِكَ قَالَ أَحَدُهُمَا إِمَّا حُصَيْنٌ وَإِمَّا مُغِيرَةُ قَالَ فَاقْرَأْهُ فِي كُلِّ ثَلَاثٍ قَالَ ثُمَّ قَالَ صُمْ فِي كُلِّ شَهْرٍ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ قُلْتُ إِنِّي أَقْوَى مِنْ ذَلِكَ قَالَ فَلَمْ يَزَلْ يَرْفَعُنِي حَتَّى قَالَ صُمْ يَوْمًا وَأَفْطِرْ يَوْمًا فَإِنَّهُ أَفْضَلُ الصِّيَامِ وَهُوَ صِيَامُ أَخِي دَاوُدَ قَالَ حُصَيْنٌ فِي حَدِيثِهِ ثُمَّ قَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنَّ لِكُلِّ عَابِدٍ شِرَّةً وَلِكُلِّ شِرَّةٍ فَتْرَةً فَإِمَّا إِلَى سُنَّةٍ وَإِمَّا إِلَى بِدْعَةٍ فَمَنْ كَانَتْ فَتْرَتُهُ إِلَى سُنَّةٍ فَقَدْ اهْتَدَى وَمَنْ كَانَتْ فَتْرَتُهُ إِلَى غَيْرِ ذَلِكَ فَقَدْ هَلَكَ قَالَ مُجَاهِدٌ فَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو حَيْثُ ضَعُفَ وَكَبِرَ يَصُومُ الْأَيَّامَ كَذَلِكَ يَصِلُ بَعْضَهَا إِلَى بَعْضٍ لِيَتَقَوَّى بِذَلِكَ ثُمَّ يُفْطِرُ بِعَدِّ تِلْكَ الْأَيَّامِ قَالَ وَكَانَ يَقْرَأُ فِي كُلِّ حِزْبِهِ كَذَلِكَ يَزِيدُ أَحْيَانًا وَيَنْقُصُ أَحْيَانًا غَيْرَ أَنَّهُ يُوفِي الْعَدَدَ إِمَّا فِي سَبْعٍ وَإِمَّا فِي ثَلَاثٍ قَالَ ثُمَّ كَانَ يَقُولُ بَعْدَ ذَلِكَ لَأَنْ أَكُونَ قَبِلْتُ رُخْصَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا عُدِلَ بِهِ أَوْ عَدَلَ لَكِنِّي فَارَقْتُهُ عَلَى أَمْرٍ أَكْرَهُ أَنْ أُخَالِفَهُ إِلَى غَيْرِهِ

Беҙгә [Хөшәйем] һәм [Хөшәйен бин Әбдиррахман] һәм [Мөғирә Әҙл Длаббий] [Мөжәһиттән] [Ғабдулла бин Әмрунан] һөйләп, ул әйтте; — Атайым мине Ҡөрәйш ырыуынан бер ҡатынға кейәүгә бирҙе. Ул мине осратҡанда, мин -уға хеҙмәт итергә- теләмәнем, уға зауыҡ та юҡ ине. Сөнки мин ураҙа һәм намаҙ рәүешендәге ғибәҙәттә бик көслө. Шул саҡ Амру бин Әл Аш килененә килеп: «Иреңдең хәле нисек?» Ул: «Ул иң яҡшы ир, йәки иң яҡшы ир кеүек», — тип яуап бирҙе. Ҡыҙғанысҡа ҡаршы, ул бер ҡасан да беҙҙең кейемдәрҙе сисмәне - енси мөнәсәбәткә инергә - һәм бер ҡасан да минең менән карауатта йоҡлай белмәне. Шунан мине осратты, ҡарғаны, кәмһетте: “Мин һине вазифаһы булған Ҡөрәйеш ҡатынына кейәүгә бирҙем, ә һин уның өсөн бәлә тыуҙыраһың, ир менән ҡатын кеүек ҡарамайһың”, – тине. Шунан Әмр бин Әл Аш пәйғәмбәребеҙгә барып, уға минең эшемде хәбәр итте. Шунан мине саҡырырға илсе ебәрҙе. Мин, ниһайәт, уның менән осраштым. Ул минән: «Көндөҙ гел ураҙа тотаһыңмы?» Мин: «Эйе», — тип яуап бирҙем. Ул тағы: «Һеҙ ҙә гел төндә намаҙ уҡыйһығыҙмы?» Мин: «Эйе», — тип яуап бирҙем. Ул әйтте: «Мин ураҙа тотам, әммә ифтар ҙа -ураҙа тотмайым-, төнгө намаҙҙар уҡыйым, әммә йоҡлайым, ҡатындарымды ла йыям, кем минең сөннәтемде яратмай, тимәк, ул минең төркөмдән түгел». Ул: «Бер ай эсендә Ҡөрьәнде -аҙағына тиклем- уҡығыҙ!» Мин яуап бирҙем: “Мин унан көслөрәк”. Ул: «Ун көн эсендә ғәмәлгә ашыр», — тигән. Мин: «Мин унан көслөрәк», — тинем. Икеһенең береһе, әгәр яңылышмаһам, Хөшәйн йәки Әл Мөғирох тигән; Ул: «Улайһа, өс көн эсендә ғәмәлгә ашыр», — тине. Ул әйтте; Шунан тағы ла: «Ай һайын өс көн ураҙа тотоғоҙ», — тигән. Мин: “Мин әле лә унан да күберәк эшләй алам”, – тинем. Ә ул үҙен һаман да һәләтле тойҙо, тик Пәйғәмбәребеҙ: «Улайһа, бер көн ураҙа тотоп, ураҙа тотоп - ураҙа тотмағыҙ - бер көн, сөнки төп ураҙа - минең ағайым Дауыт пәйғәмбәрҙең ураҙаһы», - тигән. Хөшәйн хәҙистә -ул риүәйәт иткән-; Шунан: «Һәр ҡолдоң дәртле тойғоһо бар, унда һәр дәртлелек тойғоһонда ялҡытҡыс осор булырға тейеш, ялҡытҡыслыҡ сөннәткә йәки бидғәткә йүнәлә», — тигән. Кем ялҡытһа, ул сөннәткә мөрәжәғәт итә, тимәк, ул тура юл алды, ә кем ялҡытһа, унан башҡа нәмә ҡуллана, тимәк, ул юҡҡа сыҡты». Мөжәһит әйтте; Ә Ғабдулла бин Ғүмәрҙең тәне көсһөҙләнеп, олоғайған һайын, ул һаман да шул көндәрҙә ураҙа тота, шулай уҡ ҡайһы берҙәрен башҡаларға тоташтыра, улар ураҙаны үтәргә көслө булһын өсөн, ә һуңынан тап шул көндө ураҙаны боҙа». Мөжәһит тағы ла әйтте; Шулай уҡ һәр хизбтә Ҡөрьән уҡыны һәм ҡайһы саҡта өҫтәп йәки кәметте, әммә һәр ваҡыт билдәле бер ваҡыт эсендә уҡыны, ете көн булмаһа, өс көн эсендә уҡыны. Шунан һуң ул әйтте; — Рәсүлуллаһ Саллаллаһуғәләйһи вәссәләмдең рухшаһын ҡабул итеүҙе, унан ситкә киткәнсе йәки унан ситләшкәнсе, ҡабул итеүҙе хуп күрәм. Әммә мин уның менән юлдарҙы айырҙым, шул уҡ ваҡытта үҙем риза булмауҙы нәфрәт иткән тәғлимәттәрҙе тормошҡа ашырып, уның урынына икенсеһенә мөрәжәғәт иттем.