Imam Ahmad : 6131
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَسَاهُ حُلَّةً فَلَبِسَهَا فَرَآهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ أَسْفَلَ مِنْ الْكَعْبَيْنِ وَذَكَرَ النَّارَ حَتَّى ذَكَرَ قَوْلًا شَدِيدًا فِي إِسْبَالِ الْإِزَارِ
Na taʻu mai e [Abdush Shamad] ia i matou [Hammad] mai ia [Abdillah bin Muhammad bin Aqil] mai ia [Ibn Umar], Na avatu e le Perofeta (ia te ia le filemu ma faamanuiaga a le Atua) ia te ia se ofu, ma sa ia ofuina. Ona vaaia lea e le Avefeau a le Atua (ia te ia le filemu ma faamanuiaga a le Atua) ua sili atu ona ofu nai lo ona tapuvae. O lea na ia taʻua ai Seoli seia oo ina ia faaaogaina se lapataiga malosi e uiga i le ie na sili atu ona tapuvae.