Imam Ahmad : 6060

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حِينَ يُكَبِّرُ حَتَّى يَكُونَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ أَوْ قَرِيبًا مِنْ ذَلِكَ وَإِذَا رَكَعَ رَفَعَهُمَا وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرَّكْعَةِ رَفَعَهُمَا وَلَا يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي السُّجُودِ

اسان کي [عبدالرزاق] ٻڌايو آهي ته اسان کي [معمر] ٻڌايو آهي ته [زهري]، [سالم]، [ابن عمر] کان، هن چيو ته: رسول الله ﷺ تڪبير پڙهندي پنهنجا هٿ بلند ڪندا هئا جيستائين اهي ڪلهن جي برابر يا ننڍا ٿي ويندا هئا. ۽ جڏهن رڪوع ڪندا هئا ته ٻئي هٿ کڻندا هئا ۽ جڏهن رڪوع کان سر کڻندا هئا ته ٻئي به مٿي کڻندا هئا، جڏهن ته سجدي ۾ ائين نه ڪندا هئا.