Imam Ahmad : 6060

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حِينَ يُكَبِّرُ حَتَّى يَكُونَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ أَوْ قَرِيبًا مِنْ ذَلِكَ وَإِذَا رَكَعَ رَفَعَهُمَا وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرَّكْعَةِ رَفَعَهُمَا وَلَا يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي السُّجُودِ

Na faamatala mai ia i matou [Abdur-Razzaq] na taʻu mai e [Ma'mar] ia i matou mai ia [Zuhri] mai ia [Salim] mai ia [Ibn Umar] o lē na fai mai: 'O le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) na sii aʻe ona lima ina ua ia faia le takbir seia oo ina tutusa ma ona tauʻau pe puʻupuʻu atu. Ma ina ua ia punou, na ia sii aʻe uma e lua ma ina ua ia sii aʻe lona ulu mai le punou, na ia sii aʻe foʻi uma e lua, ae na te leʻi faia lena mea i le faapaʻuʻū.'