Rasulullah apabila bertakbir maka beliau mengangkat tangannya sejajar dengan pundaknya
Imam Ahmad : 5899
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمِّهِ حَدَّثَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى إِذَا كَانَتَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ كَبَّرَ ثُمَّ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ رَفَعَهُمَا حَتَّى يَكُونَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ كَبَّرَ وَهُمَا كَذَلِكَ رَكَعَ ثُمَّ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْفَعَ صُلْبَهُ رَفَعَهُمَا حَتَّى يَكُونَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ثُمَّ يَسْجُدُ وَلَا يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي السُّجُودِ وَيَرْفَعُهُمَا فِي كُلِّ رَكْعَةٍ وَتَكْبِيرَةٍ كَبَّرَهَا قَبْلَ الرُّكُوعِ حَتَّى تَنْقَضِيَ صَلَاتُهُ
Na taʻu mai e [Iakopo] ia i matou na taʻu mai e loʻu uso [Ibn Shihab] mai [lona tuagane], na taʻu mai e [Salim bin Abdullah] ia te aʻu na fai mai [Abdullah]: Na fai mai le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah), a alu e tatalo, e sii ona lima seia tutusa ma ona tauʻau ona fai lea o le takbir. Ona a alu lea e punou, e toe sii ona lima seia tutusa ma ona tauʻau ona fai lea o le takbir ma a iai ona lima i lea tulaga e punou ai. Ona a alu lea e sii lona tua, e toe sii ona lima seia tutusa ma ona tauʻau ona fai lea, 'Sami'Allahu liman hamidah' ona faapaʻu lea. Ma e le sii ona lima i le faapaʻu ma e sii i luga i ruku' ma takbir uma na ia fai aʻo leʻi ruku seʻia maeʻa lana tatalo.
Hadith Corroboration :
Imam Ahmad : 679, 1487, 3407, 3840, 4312, 5579, 5899, 8520, 10086, 14829, 16462, 18110, 18121, 21325
Imam Bukhari : 748
Imam Muslim : 832, 833, 834
Imam Abu Dawud : 627, 638, 732, 734, 735
Imam Tirmidzi : 239, 240, 241, 280
Imam Nasa'i : 1020, 1021, 1022, 1023, 1024, 1025, 1026, 1027, 1029
Imam Ibnu Majah : 863, 864, 1051
Imam Darimi : 1322