Imam Ahmad : 5889

حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ يَعْنِي ابْنَ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ ضَمْرَةَ بْنِ حَبِيبٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ آتِيَهُ بِمُدْيَةٍ وَهِيَ الشَّفْرَةُ فَأَتَيْتُهُ بِهَا فَأَرْسَلَ بِهَا فَأُرْهِفَتْ ثُمَّ أَعْطَانِيهَا وَقَالَ اغْدُ عَلَيَّ بِهَا فَفَعَلْتُ فَخَرَجَ بِأَصْحَابِهِ إِلَى أَسْوَاقِ الْمَدِينَةِ وَفِيهَا زِقَاقُ خَمْرٍ قَدْ جُلِبَتْ مِنْ الشَّامِ فَأَخَذَ الْمُدْيَةَ مِنِّي فَشَقَّ مَا كَانَ مِنْ تِلْكَ الزِّقَاقِ بِحَضْرَتِهِ ثُمَّ أَعْطَانِيهَا وَأَمَرَ أَصْحَابَهُ الَّذِينَ كَانُوا مَعَهُ أَنْ يَمْضُوا مَعِي وَأَنْ يُعَاوِنُونِي وَأَمَرَنِي أَنْ آتِيَ الْأَسْوَاقَ كُلَّهَا فَلَا أَجِدُ فِيهَا زِقَّ خَمْرٍ إِلَّا شَقَقْتُهُ فَفَعَلْتُ فَلَمْ أَتْرُكْ فِي أَسْوَاقِهَا زِقًّا إِلَّا شَقَقْتُهُ

اسان کي [الحڪم بن نافع] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابوبڪر يعني ابن ابي مريم] [دلمرة بن حبيب کان] ٻڌايو آهي ته؛ [عبدالله بن عمر] چيو ته؛ هڪ دفعي رسول الله ﷺ مون کي چاقو وٺڻ لاءِ چيو. مون به ان لاءِ ورتو. چاقو تيز ڪيو ويو، پوءِ مون کي ڏنو ويو ۽ پاڻ فرمايائون: 'هي چاقو کڻي منهنجي اڳيان هل!'. مون به ڪيو. پوءِ هو پنهنجن دوستن سان گڏ مديني شهر جي بازارن ۾ ويو. اتي شام مان درآمد ڪيل خمير جون بوتلون هيون. هن منهنجي هٿ مان چاقو به کسي ورتو ۽ جان بوجھ ڪري پاڻ ئي سڀ خمير جون بوتلون ٽوڙي ڇڏيون. ان کان پوءِ هن مون کي ٻيهر چاقو ڏنو ۽ پنهنجن دوستن کي حڪم ڏنو جيڪي هن سان گڏ هئا ته مون سان گڏ هلن ۽ منهنجي مدد ڪن. هن مون کي حڪم ڏنو ته سڀني بازارن ۾ وڃان، ته جيئن مون کي خمير جي هڪ به بوتل نه ملي، جيستائين مان ان کي تباهه نه ڪريان. مون سندس حڪم صحيح طرح سان پورو ڪيو، ۽ مون کي خمير جي هڪ به بوتل نه ملي، جيستائين مان ان کي تباهه نه ڪريان.