इमाम अहमद : 5889

حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ يَعْنِي ابْنَ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ ضَمْرَةَ بْنِ حَبِيبٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ آتِيَهُ بِمُدْيَةٍ وَهِيَ الشَّفْرَةُ فَأَتَيْتُهُ بِهَا فَأَرْسَلَ بِهَا فَأُرْهِفَتْ ثُمَّ أَعْطَانِيهَا وَقَالَ اغْدُ عَلَيَّ بِهَا فَفَعَلْتُ فَخَرَجَ بِأَصْحَابِهِ إِلَى أَسْوَاقِ الْمَدِينَةِ وَفِيهَا زِقَاقُ خَمْرٍ قَدْ جُلِبَتْ مِنْ الشَّامِ فَأَخَذَ الْمُدْيَةَ مِنِّي فَشَقَّ مَا كَانَ مِنْ تِلْكَ الزِّقَاقِ بِحَضْرَتِهِ ثُمَّ أَعْطَانِيهَا وَأَمَرَ أَصْحَابَهُ الَّذِينَ كَانُوا مَعَهُ أَنْ يَمْضُوا مَعِي وَأَنْ يُعَاوِنُونِي وَأَمَرَنِي أَنْ آتِيَ الْأَسْوَاقَ كُلَّهَا فَلَا أَجِدُ فِيهَا زِقَّ خَمْرٍ إِلَّا شَقَقْتُهُ فَفَعَلْتُ فَلَمْ أَتْرُكْ فِي أَسْوَاقِهَا زِقًّا إِلَّا شَقَقْتُهُ

आम्हाला [अल-हकाम बिन नाफी'] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अबू बक्र, म्हणजे इब्न अबी मरयम] यांच्याकडून, [दलमराह बिन हबीब] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: [अब्दुल्ला बिन उमर] म्हणाले; एकदा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी मला एक सुरी आणायला सांगितले. म्हणून मी ती त्यांच्यासाठी आणली. चाकू धारदार करून मला देण्यात आला आणि त्यांनी सांगितले: "हा चाकू घेऊन माझ्यापुढे चाला!" मी तसे केले. मग तो आपल्या सोबतींसह मदीना शहरातील बाजारांकडे निघाला. तिथे सिरियातून आयात केलेली वाईनच्या बाटल्या होत्या. त्याने माझ्या हातातून सुरी घेतली आणि जाणूनबुजून सर्व वाईनच्या बाटल्या स्वतः फोडून टाकल्या. त्यानंतर त्याने मला चाकू परत दिला आणि त्याच्यासोबत असलेल्या साथीदारांना मला सोबत घेऊन चालण्याची आणि मदत करण्याची आज्ञा दिली. त्याने मला सर्व बाजारात जाण्याची आज्ञा दिली, जेणेकरून मला एकही वाईनची बाटली तुटलेली न सापडता. मी त्याची आज्ञा प्रामाणिकपणे पाळली आणि मला एकही वाईनची बाटली तुटलेली सापडली नाही.