Imam Ahmad : 5705

حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ يُونُسَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا يَحْكِي عَنْ رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَالَ أَيُّمَا عَبْدٍ مِنْ عِبَادِي خَرَجَ مُجَاهِدًا فِي سَبِيلِي ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِي ضَمِنْتُ لَهُ أَنْ أُرْجِعَهُ بِمَا أَصَابَ مِنْ أَجْرٍ وَغَنِيمَةٍ وَإِنْ قَبَضْتُهُ أَنْ أَغْفِرَ لَهُ وَأَرْحَمَهُ وَأُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ

Na peko ti so [Rauh] atene na e [Hammad bin Salamah] so alondo na [Yunus] so alondo na [Hasan] so alondo na [Ibn Omar], so alondo na Prophète sallallaahu’alaihi wasallam so lo fa pekoni na Rabb ti lo, Allah atene: ‘Mbeni oko ti awakua ti Mbi ague pëpe na jihad na lege ti Mbi ngbanga ti so lo yeke na beku ti wara deba nzoni ti Mbi. ghanimah, na tongana fini ti lo mbi mû, mbi mû garantie ti pardone lo, ti mû na lo be-nzoni na ti yeda na lo na yayu’.