Mabit di Mina
Imam Ahmad : 5496
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَأَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِالْبَطْحَاءِ ثُمَّ هَجَعَ بِهَا هَجْعَةً ثُمَّ دَخَلَ مَكَّةَ فَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَفْعَلُهُ
A fen erenikich [Affan] a erenikich [Hammad bin Salamah] a fen erenikich [Humaid] seni [Bakr bin Abdillah] seni [Ibn Umar] me [Ayub] seni [Nafi’] seni [Ibnu Umar], ewe soufos a fori ewe iotek lon ewe pwinin, me ewe soufos. ewe pwinin lon ena leni lon eu pwinin, mwirin a tolong lon ewe telinimw Mecca. Iwe, Ibn Umar a pwal föri ena.