Imam Ahmad : 5490

حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا الْحَارِثِ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالَ سَأَلْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَالَ قُلْتُ مَا تَقُولُ فِي الصَّوْمِ فِي السَّفَرِ قَالَ تَأْخُذُ إِنْ حَدَّثْتُكَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَرَجَ مِنْ هَذِهِ الْمَدِينَةِ قَصَرَ الصَّلَاةَ وَلَمْ يَصُمْ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَيْهَا

Ti tene na e [Yunus bin Mohammed] ti tene [Al-Harits bin Ubaid] ti tene [Bisyr bin Harb] lo tene, mbi hunda Ibn Omar. Lo - Bisyr bin Harb - atene, mbi hunda, ‘Mo pensé nyen na ndo ti jeûne na ndo ti mbeni -safar- voyage? Ibn Omar akiri tënë na lo, lo tene: “Mo yeke yeda tongana mbi tene na mo mbeni hadith?” Mbi kiri tënë, mbi tene: ‘En’. Lo -[Ibnu Omar]- atene: ‘Tokua ti Nzapa sallallaahu’alaihi wasallam na ngoi so lo londo na Médine, lo sara sambela na lo mû jeûne pëpe juska lo kiri na ndo ni’.