Imam Ahmad : 5135

حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا أَبُو طُعْمَةَ أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ ابْنِ عُمَرَ إِذْ جَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنِّي أَقْوَى عَلَى الصِّيَامِ فِي السَّفَرِ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ لَمْ يَقْبَلْ رُخْصَةَ اللَّهِ كَانَ عَلَيْهِ مِنْ الْإِثْمِ مِثْلُ جِبَالِ عَرَفَةَ

اسان کي [حسن] ٻڌايو آهي [ابن لحية] اسان کي [ابو ثُمَّة] ٻڌايو آهي ته: جڏهن مان ابن عمر سان گڏ هوس ته اوچتو هڪ ماڻهو وٽس آيو ۽ چيائين ته: اي ابو عبدالرحمان، حقيقت ۾ مان اڃا تائين ايترو مضبوط آهيان جو سفر ڪرڻ جي باوجود روزو رکي سگهان ٿو. پوءِ [ابن عمر] چيو ته: مون هڪ ڀيري رسول الله ﷺ کي چوندي ٻڌو هو ته: 'جيڪو به الله کان رِحمت نه چاهيندو ته ان تي عرفات جي جبل جيترو گناهه هوندو'.