Membuka batu penutup gua, dengan tawasul kebaikan yang pernah dilakukan

Imam Bukhari : 5517

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عُقْبَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَاعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَمَا ثَلَاثَةُ نَفَرٍ يَتَمَاشَوْنَ أَخَذَهُمْ الْمَطَرُ فَمَالُوا إِلَى غَارٍ فِي الْجَبَلِ فَانْحَطَّتْ عَلَى فَمِ غَارِهِمْ صَخْرَةٌ مِنْ الْجَبَلِ فَأَطْبَقَتْ عَلَيْهِمْ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ انْظُرُوا أَعْمَالًا عَمِلْتُمُوهَا لِلَّهِ صَالِحَةً فَادْعُوا اللَّهَ بِهَا لَعَلَّهُ يَفْرُجُهَا فَقَالَ أَحَدُهُمْ اللَّهُمَّ إِنَّهُ كَانَ لِي وَالِدَانِ شَيْخَانِ كَبِيرَانِ وَلِي صِبْيَةٌ صِغَارٌ كُنْتُ أَرْعَى عَلَيْهِمْ فَإِذَا رُحْتُ عَلَيْهِمْ فَحَلَبْتُ بَدَأْتُ بِوَالِدَيَّ أَسْقِيهِمَا قَبْلَ وَلَدِي وَإِنَّهُ نَاءَ بِيَ الشَّجَرُ فَمَا أَتَيْتُ حَتَّى أَمْسَيْتُ فَوَجَدْتُهُمَا قَدْ نَامَا فَحَلَبْتُ كَمَا كُنْتُ أَحْلُبُ فَجِئْتُ بِالْحِلَابِ فَقُمْتُ عِنْدَ رُءُوسِهِمَا أَكْرَهُ أَنْ أُوقِظَهُمَا مِنْ نَوْمِهِمَا وَأَكْرَهُ أَنْ أَبْدَأَ بِالصِّبْيَةِ قَبْلَهُمَا وَالصِّبْيَةُ يَتَضَاغَوْنَ عِنْدَ قَدَمَيَّ فَلَمْ يَزَلْ ذَلِكَ دَأْبِي وَدَأْبَهُمْ حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ فَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي فَعَلْتُ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَافْرُجْ لَنَا فُرْجَةً نَرَى مِنْهَا السَّمَاءَ فَفَرَجَ اللَّهُ لَهُمْ فُرْجَةً حَتَّى يَرَوْنَ مِنْهَا السَّمَاءَ وَقَالَ الثَّانِي اللَّهُمَّ إِنَّهُ كَانَتْ لِي ابْنَةُ عَمٍّ أُحِبُّهَا كَأَشَدِّ مَا يُحِبُّ الرِّجَالُ النِّسَاءَ فَطَلَبْتُ إِلَيْهَا نَفْسَهَا فَأَبَتْ حَتَّى آتِيَهَا بِمِائَةِ دِينَارٍ فَسَعَيْتُ حَتَّى جَمَعْتُ مِائَةَ دِينَارٍ فَلَقِيتُهَا بِهَا فَلَمَّا قَعَدْتُ بَيْنَ رِجْلَيْهَا قَالَتْ يَا عَبْدَ اللَّهِ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تَفْتَحْ الْخَاتَمَ فَقُمْتُ عَنْهَا اللَّهُمَّ فَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي قَدْ فَعَلْتُ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَافْرُجْ لَنَا مِنْهَا فَفَرَجَ لَهُمْ فُرْجَةً وَقَالَ الْآخَرُ اللَّهُمَّ إِنِّي كُنْتُ اسْتَأْجَرْتُ أَجِيرًا بِفَرَقِ أَرُزٍّ فَلَمَّا قَضَى عَمَلَهُ قَالَ أَعْطِنِي حَقِّي فَعَرَضْتُ عَلَيْهِ حَقَّهُ فَتَرَكَهُ وَرَغِبَ عَنْهُ فَلَمْ أَزَلْ أَزْرَعُهُ حَتَّى جَمَعْتُ مِنْهُ بَقَرًا وَرَاعِيَهَا فَجَاءَنِي فَقَالَ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تَظْلِمْنِي وَأَعْطِنِي حَقِّي فَقُلْتُ اذْهَبْ إِلَى ذَلِكَ الْبَقَرِ وَرَاعِيهَا فَقَالَ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تَهْزَأْ بِي فَقُلْتُ إِنِّي لَا أَهْزَأُ بِكَ فَخُذْ ذَلِكَ الْبَقَرَ وَرَاعِيَهَا فَأَخَذَهُ فَانْطَلَقَ بِهَا فَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي فَعَلْتُ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَافْرُجْ مَا بَقِيَ فَفَرَجَ اللَّهُ عَنْهُمْ

اسان کي [سعيد بن ابو مريم] ٻڌايو آهي اسان کي [اسماعيل بن ابراهيم بن عقبه] ٻڌايو آهي، هن چيو؛ مون کي [نافع] [ابن عمر] رضي الله عنهما کان روايت ڪئي آهي، رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو ته: 'هڪ ڀيري ٽي ماڻهو هلي رهيا هئا، اوچتو مينهن وسڻ لڳو، تنهنڪري انهن جبل جي هڪ غار ۾ پناهه ورتي. اوچتو، هڪ وڏو پٿر غار جي وات کي ڍڪڻ لاءِ ڪري پيو ۽ انهن کي اندر ڦاسائي ڇڏيو. پوءِ انهن مان هڪ ٻئي دوست کي چيو؛ 'انهن نيڪ ڪمن کي ياد ڪر جيڪي تو صرف الله جي رضا جي اميد لاءِ ڪيا آهن. ان کان پوءِ، دعا ڪر ۽ انهن نيڪ ڪمن ذريعي الله کان مدد گهر، اميد آهي ته الله توهان جي مشڪلاتن کي ختم ڪندو. پوءِ انهن مان هڪ چيو؛ 'اي الله، منهنجا خدا، منهنجا ٻه بزرگ والدين هئا. ان کان علاوه، منهنجي هڪ زال ۽ ڪيترائي ننڍا ٻار پڻ آهن. مان انهن کي ڍور پالي انهن جي مدد ڪندو آهيان. جڏهن مان ڍور پالڻ کان گهر اچان ٿو، ته مان فوري طور تي کير پياريندو آهيان ۽ پنهنجي والدين کي اوليت ڏيندو آهيان. پوءِ مون کير پنهنجي ٻارن کي ڏيڻ کان اڳ پنهنجي والدين کي ڏنو.' هڪ دفعي، منهنجي چرڻ جي جاءِ ايتري پري هئي جو مان صرف منجهند جو گهر آيس. اهو معلوم ٿيو ته مون کي منهنجا والدين گهوري سمهي رهيا هئا. پوءِ، هميشه وانگر، مون فوري طور تي کير ڪڍيو. مان ٻنهي جي ويجهو بيٺي رهيس ڇاڪاڻ ته مان انهن کي ننڊ مان جاڳائڻ نٿي چاهيان. بهرحال، مان پنهنجن ٻارن کي کير پيئڻ کان اڳ نه ڏيڻ چاهيان ٿي، جيتوڻيڪ اهي، منهنجا ٻار، منهنجي پيرن تي گڏ ٿي پيئڻ لاءِ پڇيا آهن ڇاڪاڻ ته اهي تمام بکيا آهن. منهنجا ٻار ۽ مون صبح تائين پوري دل سان هن صورتحال کي انجام ڏنو. اي الله، جيڪڏهن توهان ڄاڻو ٿا ته مون اهو ڪم صرف توهان جي رضامندي جي اميد لاءِ ڪيو آهي، ته پوءِ اسان لاءِ هڪ خال کوليو ته جيئن اسان آسمان ڏسي سگهون! ' آخرڪار الله غار ۾ سوراخ کوليو، ته جيئن اهي آسمان ڏسي سگهن. انهن مان ٻيو اٿيو ۽ چيو؛ 'اي الله، منهنجي هڪ ڀيري هڪ ڌيءَ هئي - منهنجي چاچي جي ڌيءَ - جنهن کي مان ايترو پيار ڪندو هوس جيترو مرد عورتن سان ڪندا آهن. هڪ ڀيري مون هن کان ڪجهه بيوقوفي ڪرڻ لاءِ چيو، پر هن انڪار ڪيو جيستائين مان هن کي هڪ سو دينار نه ڏئي سگهيس. هڪ سؤ دينار گڏ ڪرڻ ۾ جدوجهد ڪرڻ کان پوءِ، مان آخرڪار پئسا کيس ڏيڻ جي قابل ٿيس. جڏهن مان سندس رانن جي وچ ۾ هوس - کيس پيار ڪرڻ لاءِ تيار هوس - ته اوچتو هن چيو: 'اي الله جا ٻانهو، الله کان ڊڄو ۽ انگوٽي نه کوليو - مون سان پيار ڪريو - سواءِ ان جي جڏهن اها توهان جي هجي'. پوءِ مان اٿيو ۽ هن کي ڇڏي ڏنو. اي الله، بيشڪ تون ڄاڻين ٿو ته مون اهو صرف توهان جي رضامندي جي اميد لاءِ ڪيو هو. تنهن ڪري، اسان لاءِ هڪ سوراخ کوليو! ' آخرڪار الله انهن ٽنهي لاءِ ٿورو وڌيڪ سوراخ کوليو. هڪ ٻيو شخص اٿيو ۽ چيو: 'اي الله، منهنجا خدا، مون هڪ ڀيرو ڪنهن کي حڪم ڏنو ته هو منهنجي چانورن جي فصلن تي ڪم ڪري نتيجا شيئر ڪري. جڏهن هن پنهنجو ڪم ختم ڪيو، ته هن چيو: 'مون کي منهنجا حق ڏيو!' پر مان هن کي اهو حق نه ڏئي سگهيس جيستائين هو تمام گهڻو ناراض نه ٿيو. ان کان پوءِ، مون پنهنجا چانورن جا فصل پوکيا ته جيئن مان ڪيترائي ڳئون خريد ڪرڻ ۽ ڪيترن ئي رڍن کي ادا ڪرڻ لاءِ پئسا گڏ ڪري سگهان. گهڻي وقت کان پوءِ، اهو شخص جنهن جا حق مون اڳ ۾ نه ڏنا هئا، مون وٽ آيو ۽ چيو: 'الله کان ڊڄو ۽ ٻين ماڻهن جي حقن تي ظلم نه ڪريو!' ' پوءِ مون ان شخص کي چيو؛ 'ڳئون ۽ انهن جي چرواهن وٽ وڃ ۽ انهن سڀني کي پاڻ لاءِ وٺي وڃ!' ان شخص جواب ڏنو؛ 'الله کان ڊڄ ۽ مون سان مذاق نه ڪر!' پوءِ مون ان کي ٻيهر چيو؛ 'منهنجو اصل ۾ توهان سان مذاق ڪرڻ جو ارادو نه هو. تنهن ڪري، سڀئي ڳئون ۽ انهن جي چرواهن کي پاڻ لاءِ وٺي وڃ!' آخرڪار اهو شخص سمجهي ويو ۽ سڀني ڳئون کي کڻي ويو. اي الله، بيشڪ تون اڳ ۾ ئي ڄاڻين ٿو ته مون اڳ ۾ جيڪو ڪيو هو اهو صرف توهان جي رضامندي حاصل ڪرڻ لاءِ هو. تنهن ڪري، غار جي دروازي جو اهو حصو کوليو جيڪو اڃا تائين کليل ناهي! 'آخرڪار الله باقي انهن لاءِ کوليو'.