Membuka batu penutup gua, dengan tawasul kebaikan yang pernah dilakukan

Imam Bukhari : 2111

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ حَدَّثَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ انْطَلَقَ ثَلَاثَةُ رَهْطٍ مِمَّنْ كَانَ قَبْلَكُمْ حَتَّى أَوَوْا الْمَبِيتَ إِلَى غَارٍ فَدَخَلُوهُ فَانْحَدَرَتْ صَخْرَةٌ مِنْ الْجَبَلِ فَسَدَّتْ عَلَيْهِمْ الْغَارَ فَقَالُوا إِنَّهُ لَا يُنْجِيكُمْ مِنْ هَذِهِ الصَّخْرَةِ إِلَّا أَنْ تَدْعُوا اللَّهَ بِصَالِحِ أَعْمَالِكُمْ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ اللَّهُمَّ كَانَ لِي أَبَوَانِ شَيْخَانِ كَبِيرَانِ وَكُنْتُ لَا أَغْبِقُ قَبْلَهُمَا أَهْلًا وَلَا مَالًا فَنَأَى بِي فِي طَلَبِ شَيْءٍ يَوْمًا فَلَمْ أُرِحْ عَلَيْهِمَا حَتَّى نَامَا فَحَلَبْتُ لَهُمَا غَبُوقَهُمَا فَوَجَدْتُهُمَا نَائِمَيْنِ وَكَرِهْتُ أَنْ أَغْبِقَ قَبْلَهُمَا أَهْلًا أَوْ مَالًا فَلَبِثْتُ وَالْقَدَحُ عَلَى يَدَيَّ أَنْتَظِرُ اسْتِيقَاظَهُمَا حَتَّى بَرَقَ الْفَجْرُ فَاسْتَيْقَظَا فَشَرِبَا غَبُوقَهُمَا اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتُ فَعَلْتُ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَفَرِّجْ عَنَّا مَا نَحْنُ فِيهِ مِنْ هَذِهِ الصَّخْرَةِ فَانْفَرَجَتْ شَيْئًا لَا يَسْتَطِيعُونَ الْخُرُوجَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ الْآخَرُ اللَّهُمَّ كَانَتْ لِي بِنْتُ عَمٍّ كَانَتْ أَحَبَّ النَّاسِ إِلَيَّ فَأَرَدْتُهَا عَنْ نَفْسِهَا فَامْتَنَعَتْ مِنِّي حَتَّى أَلَمَّتْ بِهَا سَنَةٌ مِنْ السِّنِينَ فَجَاءَتْنِي فَأَعْطَيْتُهَا عِشْرِينَ وَمِائَةَ دِينَارٍ عَلَى أَنْ تُخَلِّيَ بَيْنِي وَبَيْنَ نَفْسِهَا فَفَعَلَتْ حَتَّى إِذَا قَدَرْتُ عَلَيْهَا قَالَتْ لَا أُحِلُّ لَكَ أَنْ تَفُضَّ الْخَاتَمَ إِلَّا بِحَقِّهِ فَتَحَرَّجْتُ مِنْ الْوُقُوعِ عَلَيْهَا فَانْصَرَفْتُ عَنْهَا وَهِيَ أَحَبُّ النَّاسِ إِلَيَّ وَتَرَكْتُ الذَّهَبَ الَّذِي أَعْطَيْتُهَا اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتُ فَعَلْتُ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَافْرُجْ عَنَّا مَا نَحْنُ فِيهِ فَانْفَرَجَتْ الصَّخْرَةُ غَيْرَ أَنَّهُمْ لَا يَسْتَطِيعُونَ الْخُرُوجَ مِنْهَا قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ الثَّالِثُ اللَّهُمَّ إِنِّي اسْتَأْجَرْتُ أُجَرَاءَ فَأَعْطَيْتُهُمْ أَجْرَهُمْ غَيْرَ رَجُلٍ وَاحِدٍ تَرَكَ الَّذِي لَهُ وَذَهَبَ فَثَمَّرْتُ أَجْرَهُ حَتَّى كَثُرَتْ مِنْهُ الْأَمْوَالُ فَجَاءَنِي بَعْدَ حِينٍ فَقَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ أَدِّ إِلَيَّ أَجْرِي فَقُلْتُ لَهُ كُلُّ مَا تَرَى مِنْ أَجْرِكَ مِنْ الْإِبِلِ وَالْبَقَرِ وَالْغَنَمِ وَالرَّقِيقِ فَقَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ لَا تَسْتَهْزِئُ بِي فَقُلْتُ إِنِّي لَا أَسْتَهْزِئُ بِكَ فَأَخَذَهُ كُلَّهُ فَاسْتَاقَهُ فَلَمْ يَتْرُكْ مِنْهُ شَيْئًا اللَّهُمَّ فَإِنْ كُنْتُ فَعَلْتُ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَافْرُجْ عَنَّا مَا نَحْنُ فِيهِ فَانْفَرَجَتْ الصَّخْرَةُ فَخَرَجُوا يَمْشُونَ

اسان کي [ابو اليمان] ٻڌايو آهي [سيوب] [عز زهري] مون کي [سالم بن عبدالله] ٻڌايو آهي ته [عبدالله بن عمر رضي الله عنهما] چيو آهي ته مون رسول الله صلي الله عليه وسلم کي فرمائيندي ٻڌو آهي ته: 'توهان کان اڳ وارن مان ٽي ماڻهو سفر ڪري رهيا هئا جيستائين اهي هڪ غار ۾ رڪيا ۽ غار ۾ داخل ٿيا جيستائين آخرڪار جبل تان هڪ پٿر ڪري پيو ۽ غار کي ڍڪي ڇڏيو. انهن چيو ته: هن پٿر کان توهان کي ڪجهه به بچائي نه سگهندو جيستائين توهان پنهنجي نيڪ عملن سان الله کان دعا نه گهرو. تنهن ڪري انهن مان هڪ چيو: 'اي الله، منهنجا ٻه بزرگ والدين آهن. ۽ مان ڪڏهن به پنهنجي خاندان کي منجهند جي آخر ۾ کير نه پيئاريندو آهيان. هڪ ڏينهن مان ڪجهه ڳولڻ لاءِ ٻاهر نڪتو ۽ مان ان کي ڳولڻ بند نه ڪيو جيستائين اهي ٻئي سمهي پيا. مان گهر آيس پر مون ڏٺو ته اهي ٻئي سمهي رهيا هئا ۽ مان پنهنجي خاندان لاءِ کير پيئڻ ۾ انهن کان اڳ نه وڃڻ چاهيان ٿو.' پوءِ مان هڪ لمحي لاءِ پنهنجن هٿن تي ٽيڪ ڏئي سمهي پيس جڏهن ته مان ٻنهي جي جاڳڻ جو انتظار ڪري رهي هيس، صبح تائين، پوءِ اهي ٻئي جاڳيا ۽ منجهند جي آخر ۾ پنهنجو کير پيتو. اي الله، جيڪڏهن مان اهو صرف تنهنجي رضامندي حاصل ڪرڻ لاءِ ڪريان ٿو، ته پوءِ هن پٿر ۾ هڪ خال کوليو. تنهن ڪري پٿر ٿورو هليو پر اهي اڃا تائين ٻاهر نه نڪري سگهيا. رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ پوءِ چيو؛ ٻيو؛ 'اي الله، مون سان گڏ منهنجي چاچي جي ڌيءَ آهي جيڪا مون کي سڀ کان وڌيڪ پيار ڪري ٿي. هڪ ڏينهن مون هن کي چاهيو پر هن مون کي رد ڪري ڇڏيو. پوءِ ڪيترائي سال گذري ويا جيستائين هو مون وٽ آيو ۽ مون کيس هڪ سئو ويهه دينار ڏنا ته جيئن هو ۽ مان مزو وٺون ۽ پوءِ هو راضي ٿي ويو جيستائين جڏهن مون ان تي عبور حاصل ڪيو ته هن چيو ته: توهان لاءِ جائز ناهي ته توهان پنهنجي ڪنوار کي ختم ڪريو سواءِ ڪنهن جائز طريقي سان. تنهن ڪري مان ان واقعي کان بچي ويس. پوءِ مون ان کي ڇڏي ڏنو جيتوڻيڪ هوءَ اها عورت هئي جنهن کي مون سڀ کان وڌيڪ پيار ڪيو ۽ مون سون جا زيور به ڇڏي ڏنا جيڪي مون هن کي ڏنا هئا. اي الله، جيڪڏهن مان جيڪو ڪريان ٿو اهو صرف تنهنجي رضامندي حاصل ڪرڻ آهي، ته پوءِ هن غار جي دروازي ۾ هڪ خال کوليو جتي اسان اندر ڦاٿل آهيون. تنهن ڪري پٿر ٿورو کُليو پر اهي اڃا تائين ٻاهر نه نڪري سگهيا. نبي صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ پوءِ ٽئين شخص چيو؛ اي الله، مون هڪ ڀيرو ماڻهن کي ملازمت ڏني هئي ۽ مون انهن کي اجرت ڏني هئي، سواءِ انهن مان هڪ جي جيڪو پنهنجا حق ڇڏي ڏنو ۽ پوءِ هليو ويو. پوءِ مون ان شخص جي اجرت وڌائي جيستائين ڪجهه وقت بعد، جڏهن مون وٽ پنهنجي ترقي ڪيل نتيجن مان تمام گهڻو مال هو، ته اهو شخص مون وٽ آيو ۽ چيو؛ 'اي عبدالله، مون کي منهنجي اجرت ڏيو!' پوءِ مون ان کي چيو؛ اهو سڀ ڪجهه آهي جيڪو تون ڏسين ٿو اُٺن، ڳئون، ٻڪرين ۽ انهن جي رڍن جي صورت ۾ تنهنجو بدلو آهي. هو چوي ٿو؛ 'اي عبدالله، مون سان مذاق نه ڪر!' مان چوان ٿو؛ مان مذاق نه ڪري رهيو آهيان!' پوءِ ان شخص سڀ ڪجهه کڻي ويو ۽ ڪجهه به پوئتي نه ڇڏيو. اي الله، جيڪڏهن مان جيڪو ڪريان ٿو اهو صرف تنهنجي رضامندي حاصل ڪرڻ آهي، ته پوءِ غار جي پٿر ۾ خال کوليو جنهن ۾ اسان ڦاٿل آهيون. پوءِ پٿر کوليو ۽ آخرڪار اهي ٻاهر نڪرڻ ۽ وڃڻ جي قابل ٿي ويا.