Imam Ahmad : 5128

حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ كُنْتُ فِي سَرِيَّةٍ مِنْ سَرَايَا رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَاصَ النَّاسُ حَيْصَةً وَكُنْتُ فِيمَنْ حَاصَ فَقُلْنَا كَيْفَ نَصْنَعُ وَقَدْ فَرَرْنَا مِنْ الزَّحْفِ وَبُؤْنَا بِالْغَضَبِ ثُمَّ قُلْنَا لَوْ دَخَلْنَا الْمَدِينَةَ فَبِتْنَا ثُمَّ قُلْنَا لَوْ عَرَضْنَا أَنْفُسَنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنْ كَانَتْ لَهُ تَوْبَةٌ وَإِلَّا ذَهَبْنَا فَأَتَيْنَاهُ قَبْلَ صَلَاةِ الْغَدَاةِ فَخَرَجَ فَقَالَ مَنْ الْقَوْمُ قَالَ فَقُلْنَا نَحْنُ الْفَرَّارُونَ قَالَ لَا بَلْ أَنْتُمْ الْعَكَّارُونَ أَنَا فِئَتُكُمْ وَأَنَا فِئَةُ الْمُسْلِمِينَ قَالَ فَأَتَيْنَاهُ حَتَّى قَبَّلْنَا يَدَهُ

Dúirt sé linn [Hasan] gur inis [Zuhair] dúinn [Yazid bin Abi Ziyad] ó [Abdirrahman bin Abi Laila] ó [Abdillah bin Umar] a dúirt sé, Ghlac mé páirt i sariyah uair amháin le linn ré an Fháidh sallallaahu 'alaihi wasallam. Ansin theith daoine agus bhí mise ar dhuine acu. Dúirt muid 'Conas is féidir linn déanamh agus muid ag rith ó fhórsaí namhaid. Tiocfaimid ar ais cinnte - ag éirí feargach'. Ansin dúirt muid arís, 'Bheadh sé níos fearr dúinn dul isteach i gcathair Medina, fanacht tamaill san oíche, ansin géilleadh dúinn féin do Theachtaire Allah sallallaahu 'alaihi wasallam, go maithfidh sé. Mura anois, déanaimis dul ar dtús, ansin buailfimid leis amárach roimh paidreacha na maidine.' An lá dár gcionn, tháinig Rasulullah shallallahu'alaihi wasallam amach agus d'fhiafraigh sé: 'Cé hí sibh?' d'fhreagair muid, 'Is sinne a theith ó fhórsaí an namhad'. Dúirt sé: ‘Ní hea, i ndáiríre is fórsa luíochán/ionsaithe an namhad thú. Is cuid de do ghrúpa mé agus is grúpa Moslamach mé.’ Dúirt Ibn Umar, ‘Mar sin chuaigh muid chuige go dtí gur phóg muid a lámh.’