इमाम अहमद : 5119

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ أَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ جَارِيَةً مِنْ سَبْيِ هَوَازِنَ فَوَهَبَهَا لِي فَبَعَثْتُ بِهَا إِلَى أَخْوَالِي مِنْ بَنِي جُمَحٍ لِيُصْلِحُوا لِي مِنْهَا حَتَّى أَطُوفَ بِالْبَيْتِ ثُمَّ أَاتِيَهُمْ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أُصِيبَهَا إِذَا رَجَعْتُ إِلَيْهَا قَالَ فَخَرَجْتُ مِنْ الْمَسْجِدِ حِينَ فَرَغْتُ فَإِذَا النَّاسُ يَشْتَدُّونَ فَقُلْتُ مَا شَأْنُكُمْ قَالُوا رَدَّ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبْنَاءَنَا وَنِسَاءَنَا قَالَ قُلْتُ تِلْكَ صَاحِبَتُكُمْ فِي بَنِي جُمَحٍ فَاذْهَبُوا فَخُذُوهَا فَذَهَبُوا فَأَخَذُوهَا

हे आम्हाला [याकूब] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [माझ्या वडिलांकडून] आणि [इब्न इशाक] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी मला [अब्दुल्ला बिन उमर यांचा मुक्त केलेला दास नाफी'] यांच्याकडून सांगितले, [अब्दुल्ला बिन उमर] यांनी सांगितले: एकदा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी हवाझिनच्या कैद्यांपैकी एक स्त्री दासी उमर बिन खत्ताब यांना दिली. मग उमर यांनी ती मला भेट म्हणून दिली, आणि मी तिला बानू जुमाह येथील माझ्या काकांकडे पाठवले, या हेतूने की ते मला एखादी मदत करतील, ज्यामुळे मी अल्लाहच्या घराचा तवाफ करू शकेन. मग मी त्यांच्याकडे गेलो आणि परत आल्यावर तिच्याशी संभोग करण्याचा विचार केला. (अब्दुल्ला बिन उमर) म्हणाले: (विधी पार पाडल्यानंतर) मी मशीद सोडली, पण मला लोक आक्षेप घेत असल्याचे आढळले. मग मी विचारले, 'तुम्हाला काय झाले?' त्यांनी उत्तर दिले, 'अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी आमची मुले आणि स्त्रिया परत दिल्या आहेत, तर तुम्ही तिला का लग्न कराल?' मी (अब्दुल्ला बिन उमर) म्हणालो, 'ती बानी जुमाहची तुमची महिला सोबती आहे; जा आणि तिला घेऊन ये.' मग ते गेले आणि तिला घेऊन आले.