Imam Ahmad : 5068
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْمُزَابَنَةِ قَالَ فَكَانَ نَافِعٌ يُفَسِّرُهَا الثَّمَرَةُ تُشْتَرَى بِخَرْصِهَا تَمْرًا بِكَيْلٍ مُسَمًّى إِنْ زَادَتْ فَلِي وَإِنْ نَقَصَتْ فَعَلَيَّ
A yeke na lege ni ti tene so [Abdul Wahhab bin Abdul Majid] so alondo na [Ayyub] so alondo na [Nafi’] so alondo na [Ibn Omar] atene na e so Rasulullah akanga lege na muzabanah. Wafango mbaï ni atene, ‘Nafi’ afa nda ni, ‘ - So ti tene - A yeke kä adate so ayeke na ndo ti keke ni na adate na yâ ti mbeni wungo, tongana mingi ayeke ndali ti mbi na tongana kete ayeke destin ti mbi’.