Imam Ahmad : 4897

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الْحَارِثِ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَتْ تَحْتِي امْرَأَةٌ أُحِبُّهَا وَكَانَ أَبِي يَكْرَهُهَا فَأَمَرَنِي أَنْ أُطَلِّقَهَا فَأَبَيْتُ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَأَرْسَلَ إِلَيَّ فَقَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ طَلِّقْ امْرَأَتَكَ فَطَلَّقْتُهَا

اسان کي [عبدالمالڪ بن عمرو] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابن ابو دزع] ٻڌايو آهي ته [الحارث] کان [حمزه بن عبدالله بن عمر] کان [پنهنجي پيءُ] چيو ته: منهنجي هڪ زال هئي جنهن سان مان پيار ڪندو هوس پر منهنجو پيءُ ان کان نفرت ڪندو هو، پوءِ منهنجي پيءُ مون کي چيو ته ان کي طلاق ڏيان ۽ مون انڪار ڪيو. پوءِ مان رسول الله ﷺ سان مليس ۽ ان کي اها ڳالهه ٻڌائي، پوءِ هن مون ڏانهن هڪ قاصد موڪليو ۽ چيو ته: 'اي عبدالله! پنهنجي زال کي طلاق ڏي'. مون به ان کي طلاق ڏني.'