Barangsiapa menampar budaknya, kafaratnya adalah memerdekakannya

Imam Ahmad : 4553

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ فِرَاسٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ زَاذَانَ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّهُ دَعَا غُلَامًا لَهُ فَأَعْتَقَهُ فَقَالَ مَا لِي مِنْ أَجْرِهِ مِثْلُ هَذَا لِشَيْءٍ رَفَعَهُ مِنْ الْأَرْضِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ لَطَمَ غُلَامَهُ فَكَفَّارَتُهُ عِتْقُهُ

[واقع] اسان کي [سفيان]، [فراس]، [ابو صالح]، [زدزان]، [ابن عمر] کان روايت ڪئي آهي ته هن پنهنجي غلام کي سڏيو ۽ ان کي آزاد ڪيو ۽ چيو: 'مان هن قسم جي اجر جي خواهش نٿو ڪريان جيڪو زمين تان کنيو ويو آهي. مون رسول الله ﷺ کي چوندي ٻڌو آهي: 'جيڪو پنهنجي غلام کي چماٽ هڻي ٿو، ان جو ڪفارو ان کي آزاد ڪرڻ آهي.''