Sikap ibnu umar terhadap shalat dhuha: antara keteladanan dan kehati-hatian

Imam Ahmad : 4528

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ تَوْبَةَ الْعَنْبَرِيِّ عَنْ مُوَرِّقٍ الْعِجْلِيِّ قَالَ قُلْتُ لِابْنِ عُمَرَ أَتُصَلِّي الضُّحَى قَالَ لَا قُلْتُ فَصَلَّاهَا عُمَرُ قَالَ لَا قُلْتُ صَلَّاهَا أَبُو بَكْرٍ قَالَ لَا قُلْتُ أَصَلَّاهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا إِخَالُهُ

Ti tene na e [Waki’] ti tene na e [Syu’bah] ti [Taubah Al Ambari] ti [Muwarriq Al ‘Ijli] ti lo; Mbi hunda [Ibn Omar], mbi tene: ‘Mo sara sambela ti Dluha?’ Lo kiri tënë, lo tene: ‘Ên-ën’. Mbi kiri mbi hunda, mbi tene: ‘Omar la asara ni?’ Lo kiri tënë, lo tene: ‘Ên-ën’. Mbi kiri mbi hunda mbi, mbi tene: ‘Abu Bakr la asara ni?’ Lo kiri tënë, lo tene: ‘Ên-ën’. Mbi kiri mbi hunda mbi, mbi tene: ‘Eskê Rasulullah asara ni?’ Lo kiri tënë, lo tene: ‘Mbi yeke pensé pëpe’.