Imam Bukhari : 5447
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا سَلَّامٌ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ سَلَمَةَفَأَخْرَجَتْ إِلَيْنَا شَعَرًا مِنْ شَعَرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَخْضُوبًاوَ قَالَ لَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا نُصَيْرُ بْنُ أَبِي الْأَشْعَثِ عَنْ ابْنِ مَوْهَبٍ أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ أَرَتْهُ شَعَرَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْمَرَ
Na faamatala mai ia i matou [Musa bin Ismail] na faamatala mai ia i matou [Sallam] mai ia [Uthman bin Abdullah bin Mauhab] na ia fai mai; Na ou feiloai ia [Umm Salamah] ma na ia aumaia ia i matou ni lauulu o le Perofeta na valiina i le henna. Na taʻu mai ia i matou [Abu Nuaim]; na faamatala mai ia i matou [Nushair bin Abu Al Ash’ath] mai ia [Ibn Mauhab] na faaali mai e [Umm Salamah] ia i matou le lauulu o le Perofeta lea e mumu.