Imam Bukhari : 5447
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا سَلَّامٌ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ سَلَمَةَفَأَخْرَجَتْ إِلَيْنَا شَعَرًا مِنْ شَعَرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَخْضُوبًاوَ قَالَ لَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا نُصَيْرُ بْنُ أَبِي الْأَشْعَثِ عَنْ ابْنِ مَوْهَبٍ أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ أَرَتْهُ شَعَرَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْمَرَ
Atugambye [Musa bin Isma’il] atugambye [Sallam] okuva ku [Uthman bin Abdullah bin Mauhab] yagamba nti; Lumu nasisinkana [Ummu Salamah] n’atuwa emiguwa egiwerako egy’enviiri za Nabbi, sallallaahu ‘alaihi wasallam, ezaali zisiigiddwa langi ya henna. [Abu Nu’aim] yatugamba nti; atugambye [Nushair bin Abu Al Asy’ats] okuva ku [Ibn Mauhab] nti [Ummu Salamah] lumu yalaga enviiri za Nabbi sallallaahu ‘alaihi wasallam okuba nga zimyufu.