Imam Ahmad : 4372
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ شَهِدَ ابْنُ عُمَرَ الْفَتْحَ وَهُوَ ابْنُ عِشْرِينَ سَنَةً وَمَعَهُ فَرَسٌ حَرُونٌ وَرُمْحٌ ثَقِيلٌ فَذَهَبَ ابْنُ عُمَرَ يَخْتَلِي لِفَرَسِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ
a erenikich [Sufyan] seni [Ibn Abu Najih] seni [Mujahid] a apasa; Ibn Umar a kuna ewe maunen Mecca nupwen a chuen ruwe ierin. A wawa emon oris ese mwo fis me a uwei efoch siles mi chou, mwirin Ibn Umar a chok feilo ren noun we oris. Iwe, ewe Rasulullah a apasa: ‘Enlet, Apdullah, wesewesen Abdullah’.