इमाम अहमद : 4189

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي عَلْقَمَةَ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْحُدَيْبِيَةِ فَذَكَرُوا أَنَّهُمْ نَزَلُوا دَهَاسًا مِنْ الْأَرْضِ يَعْنِي الدَّهَاسَ الرَّمْلَ فَقَالَ مَنْ يَكْلَؤُنَا فَقَالَ بِلَالٌ أَنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَنْ تَنَمْ قَالَ فَنَامُوا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ فَاسْتَيْقَظَ نَاسٌ مِنْهُمْ فُلَانٌ وَفُلَانٌ فِيهِمْ عُمَرُ قَالَ فَقُلْنَا اهْضِبُوا يَعْنِي تَكَلَّمُوا قَالَ فَاسْتَيْقَظَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ افْعَلُوا كَمَا كُنْتُمْ تَفْعَلُونَ قَالَ فَفَعَلْنَا قَالَ وَقَالَ كَذَلِكَ فَافْعَلُوا لِمَنْ نَامَ أَوْ نَسِيَ قَالَ وَضَلَّتْ نَاقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَطَلَبْتُهَا فَوَجَدْتُ حَبْلَهَا قَدْ تَعَلَّقَ بِشَجَرَةٍ فَجِئْتُ بِهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَكِبَ مَسْرُورًا وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَزَلَ عَلَيْهِ الْوَحْيُ اشْتَدَّ ذَلِكَ عَلَيْهِ وَعَرَفْنَا ذَلِكَ فِيهِ فَتَنَحَّى مُنْتَبِذًا خَلْفَنَا قَالَ فَجَعَلَ يُغَطِّي رَأْسَهُ بِثَوْبِهِ وَيَشْتَدُّ ذَلِكَ عَلَيْهِ حَتَّى عَرَفْنَا أَنَّهُ قَدْ أُنْزِلَ عَلَيْهِ فَأَتَانَا فَأَخْبَرَنَا أَنَّهُ قَدْ أُنْزِلَ عَلَيْهِ إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا

आम्हाला [मुहम्मद बिन जा'फर] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [शु'बाह] यांच्याकडून, [जामी बिन शद्दाद] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले; मी [अब्दुर्रहमान बिन अबू 'अलकामाह] यांना म्हणताना ऐकले; मी [अब्दुल्ला बिन मसऊद] यांना म्हणताना ऐकले, "आम्ही पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या सोबत हुदैबियाह येथून परतलो," मग त्यांनी सांगितले की ते एका सपाट जागेवर थांबले—म्हणजे वाळूच्या मैदानात. त्यानंतर त्यांनी विचारले: 'आमची पहारा कोण देणार (आम्हाला झोपेतून जागं कोण करणार)?' बिलाल म्हणाले, 'मी देईन.' पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी त्यावर सांगितले: 'मग जा आणि झोपा.' इब्न मसऊद म्हणाले, "ते सूर्योदयापर्यंत झोपले; त्यानंतर त्यापैकी काही जागे झाले, आणि जागे झालेल्यांमध्ये अमुक, तमुक आणि 'उमर इब्न अल-खत्ताब' होते." इब्न मसऊद पुढे म्हणाले, "बोला." इब्न मसऊद पुढे म्हणाले, "नंतर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) जागे झाले आणि म्हणाले: 'तुम्ही जे करू शकता ते करा.' म्हणून आम्ही तसे केले. त्यानंतर त्यांनी पुन्हा सांगितले: 'जर तुम्ही झोपलात किंवा विसरलात तर ते करा.' इब्न मसऊद म्हणाले, 'अल्लाहच्या प्रेषिताची उंट हरवली होती; मी ती शोधायला गेलो आणि तिचा दोर झाडाला अडकलेला आढळला. म्हणून मी ती पैगंबर यांच्याकडे आणली, आणि त्यांनी आनंदाने तिच्यावर स्वार होऊन प्रवास केला.' आणि जेव्हा वचन अवतरित होई, तेव्हा त्याचा भार त्याच्यावर जड पडायचा, आणि आम्हाला ते जाणवायचे. मग तो आपला चेहरा कपड्याने झाकायचा, आणि तो इतका भारग्रस्त दिसायचा की आम्हाला कळायचे की त्याला वचन अवतरित झाले आहे. मग त्याने आम्हाला सांगितले की त्याला हा आयत अवतरित झाला होता: '(खरोखरच, आम्ही तुला एक स्पष्ट विजय दिला आहे)' (कुरआन ४८:१).