Imam Ahmad : 4057
حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ يَذْكُرُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ أَنَّهُ أَخْبَرَهُمْ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى بِهِمْ خَمْسًا ثُمَّ انْفَتَلَ فَجَعَلَ بَعْضُ الْقَوْمِ يُوَشْوِشُ إِلَى بَعْضٍ فَقَالُوا لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّيْتَ خَمْسًا فَانْفَتَلَ فَسَجَدَ بِهِمْ سَجْدَتَيْنِ وَسَلَّمَ وَقَالَ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ أَنْسَى كَمَا تَنْسَوْنَ
Ekɛɛ wɔ [Ibn Idris] akɛ ekɛɛ; Mi nu [Al Hasan bin Ubaidullah] tsĩ tã kɛjɛ [Ibrahim] kɛjɛ [‘Alqamah] ŋɔɔ akɛ ebɔ amɛ amaniɛ kɛjɛ [Abdullah] ŋɔɔ akɛ Allah bɔfo lɛ kɛ amɛ sɔle rak’ah enumɔ ni no sɛɛ lɛ etsɔ ehe, enɛ ha amɛhe bi saji, amɛ hu amɛbi lɛ; O Allah bɔfo, osɔle rak’ah enumɔ ni otsɔ ohe. No hewɔ lɛ ekɛ amɛ kotoshi shii enyɔ ni ekɛ amɛ ye, ni no sɛɛ lɛ ekɛɛ: ‘Anɔkwale, miji gbɔmɔ ni baanyɛ akpa nɔ tamɔ bɔ ni nyɛhiɛ baanyɛ akpa nɔ lɛ’.